عبارت مورد نظر خود را بنویسید
دومنیکو اسپانو بولانی، زاده ۱۲ آوریل ۱۸۱۵ در رجو کالابریا، سیاستمدار و مورخ ایتالیایی بود. او نویسنده کتابی در مورد تاریخ رجو از دوران باستان تا ۱۷۹۷ میلادی است. بولانی هم در پارلمان پادشاهی ایتالیا عضویت داشت و هم در دورههای مختلف شهردار رجو بود. موزه مدنی رجو که در آغاز قرن نوزدهم تأسیس شد، بعدها به نام او نامگذاری گردید.
کلیسای باپتیست، معروف به کلیسای سنگی، بنایی تاریخی در اسپری، آیوا است. این کلیسا در سال ۱۸۴۷ توسط جامعهای باپتیست تأسیس شد که از سال ۱۸۴۰ در این منطقه فعالیت داشتند. این بنا نه تنها محل برگزاری مراسم مذهبی، بلکه مرکز رویدادهای اجتماعی جامعه نیز بود. معماری ساده و استفاده از مصالح محلی، آن را به نمادی از معماری کلیساهای پیشگامان آیوا تبدیل کرده است.
لا ماشین، شهری در مرکز فرانسه، تاریخ خود را مدیون معادن زغالسنگ است. از قرن پانزدهم تا ۱۹۷۴، این شهر به عنوان موتور اقتصادی منطقه شناخته میشد. شرکت اشنایدر نقش کلیدی در رونق معادن داشت و جمعیت شهر را به بیش از ۶۰۰۰ نفر رساند. کارگران چینی، لهستانی، ایتالیایی و شمال آفریقایی نیز در این معادن کار میکردند.
هرین یک نامخانوادگی ایتالیایی است که توسط چند شخصیت برجسته از جمله آنتونیو هرین، اسکیباز کراسکانتری، کورادو هرین، لژسوار، و دانیل هرین، دانشمند رایانه و سیاستمدار فرانسوی، حمل شده است.
قلعه والزین، واقع در شهر دینان، والونیا، بلژیک، بر فراز رودخانه لس در ناحیه درانس قرار دارد. این قلعه با سبک معماری گوتیک احیاشده، بر روی صخرهای مرتفع مشرف به رودخانه لس است. قایقرانی در رودخانه، نمایی زیبا از قلعه را به بازدیدکنندگان ارائه میدهد.
«قلبهای گمشده» اثر ام. آر. جیمز، داستان پسرکی یتیم به نام استفن است که به عمارت دورافتادهای فرستاده میشود. او در آنجا با عموی خود، آقای ابنی، که شیفته قدرتهای جادویی و جاودانگی است، روبرو میشود. استفن مدام کابوس دخترکی کولی و پسری ایتالیایی را میبیند که قلبشان ناپدید شده است.
داویده بونادونا، تصویرگر علمی و پزشکی ایتالیایی، بهخاطر بازسازیهای خیرهکننده جانوران منقرضشده شهرت دارد. آثار او در موزهها، کتابها و مجلات معتبری مانند نمایشگاه اسپینوزوروس نشنال جئوگرافیک و انتشارات سایمون اند شوستر منتشر شده است. او در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه جان جی لانزندورف برای بازسازی دایناسور دیپلوکوس کارنگی شد.
گرکا، نمادی با الهام از طرح کلید یونانی، در ارتش، نیروی هوایی، کارابینیری و نیروی دریایی ایتالیا بهعنوان نشان درجهی سرلشکری استفاده میشود. این نماد همچنین در ژاندارمری واتیکان و ارتش سن مارینو برای نشاندادن مقامهای ارشد بهکار میرود.
اوژنیو کولورنی (۱۹۰۹-۱۹۴۴) فیلسوف و فعال ضد فاشیست ایتالیایی بود که نقش مهمی در جنبش «عدالت و آزادی» و تدوین «مانیفست ونتوتنه» ایفا کرد. او که در میلان متولد شد، به دلیل فعالیتهای سیاسی و تبار یهودیاش مورد آزار قرار گرفت و در نهایت در سال ۱۹۴۴ در رم توسط نازیها ترور شد.
ارنستو پانزا، متولد ۲۳ مه ۱۸۷۸ در میلان، یک تیرانداز ورزشی ایتالیایی بود که در رشته تفنگ ۵۰ متر بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۲۴ شرکت کرد. او در ۲۷ آوریل ۱۹۴۹ درگذشت.
«نبرد برای غله» یا «نبرد برای گندم» کمپین تبلیغاتی رژیم فاشیست ایتالیا در ۱۹۲۵ بود که هدف آن خودکفایی در تولید گندم و رهایی از «بردگی نان خارجی» بود. با وجود افزایش تولید گندم، این سیاست منجر به کاهش صادرات محصولات کشاورزی، افزایش قیمت مواد غذایی و فشار مالی بر خانوادههای ایتالیایی شد.
ویلیام گرینسل نیکول (۱۷۹۶-۱۸۷۱)، مجسمهساز و معمار بریتانیایی، در لندن متولد شد. او در آکادمی سلطنتی تحصیل کرد و آثار برجستهای در زمینه مجسمهسازی معماری و یادمانها خلق نمود. نیکول در استرالیا نیز فعالیت داشت، اما پس از ناموفق بودن گالری مجسمهسازیاش به لندن بازگشت. او پدر جان پیتر راسل، نقاش امپرسیونیست استرالیایی، بود.
الک کلیفتون-تیلور (۱۹۰۷-۱۹۸۵) تاریخنگار معماری، نویسنده و مجری تلویزیون انگلیسی بود. او با آثار تأثیرگذاری مانند «الگوی ساختوساز انگلیسی» و برنامههای تلویزیونی محبوبش، نقش مهمی در معرفی معماری بریتانیا ایفا کرد. کلیفتون-تیلور بهعنوان یکی از سه چهرهی کلیدی در مطالعه کلیساهای انگلیسی شناخته میشود.
«چه خواهد شد» (Che sarà)، ترانهای ایتالیایی اثر جیمی فونتانا و فرانکو میگلاچی، در جشنواره موسیقی سانرمو ۱۹۷۱ معرفی شد. این اثر با اجرای مشترک خوزه فلیسیانو و گروه ریچی ای پووری، جایگاه دوم را کسب کرد و به نمادی از مهاجرت و دلتنگی برای وطن بدل گشت. این ترانه در سراسر جهان، بهویژه در آمریکای لاتین، با استقبال گستردهای روبرو شد.
کارل فیشر (۱۹۴۹-۲۰۱۹)، معمار برجسته مجارستانیتبار، با فعالیت در مونترال و نیویورک، میراث ماندگاری در معماری مسکونی و تجاری برجای گذاشت. او فارغالتحصیل دانشگاه مکگیل بود و با تأسیس دفاتر خود در کانادا و آمریکا، پروژههای متعددی را به سرانجام رساند.
قلعه کرایگکروک، بنایی تاریخی در ادینبرو، اسکاتلند، با قدمتی عمدتاً به قرن هفدهم، شاهد وقایع مهمی بوده است. این قلعه که زمانی محل تجمع ادبا و نویسندگان نامداری چون سر والتر اسکات و چارلز دیکنز بوده، امروزه به خانهای برای سالمندان تبدیل شده است.
خانه سیرز در استنتون، ویرجینیا، نمونهای از کلبههای تاریخی دهه ۱۸۶۰ است که با معماری دونینگ، ایوان قوسی و برج هشتضلعی شناخته میشود و روزگاری محل زندگی دکتر بارناس سیرز بود.
نیکولاس کیاراوالوتی، سیاستمدار دموکرات آمریکایی است که از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ نماینده ناحیه ۳۱ قانونگذاری در مجلس عمومی نیوجرسی بود. او فرزند مهاجران ایتالیایی و از وکلای برجسته ایالت است که هماکنون در حوزه آموزش عالی فعالیت میکند.
آلبرتو مالاسپینا (۱۸۵۳-۱۹۰۳)، نقاش برجسته ایتالیایی، به خاطر تصویرسازیهای بینظیر از مناظر طبیعی و دریاها شناخته شده است. او که در پیزا متولد شد و در میلان درگذشت، آثار متعددی در نمایشگاههای مهم پاریس، مونیخ، رم و وین به نمایش گذاشت و جوایز متعددی کسب کرد. مالاسپینا همچنین در تصویرسازی مجلات و همچنین به عنوان عضو افتخاری انجمنهای هنری و استاد دانشگاه فعالیت داشت.
ادواردو گورینی (متولد ۲۸ فوریه ۱۹۷۴) مربی و بازیکن سابق ایتالیایی فوتبال است که اکنون به عنوان سرمربی تیم کیتادلا در لیگ دسته دوم ایتالیا (سریه بی) فعالیت میکند. او بیشترین بخش بازیگری خود را در تیمهای ونیزیا، آلبینولف و کیتادلا گذرانده و پس از بازنشستگی، در همان تیم کیتادلا به عنوان دستیار و سپس سرمربی مأمور شد.
