لا ماشین، شهری در استان نیِوْر در مرکز فرانسه، تاریخ خود را مدیون معادن زغالسنگ است. استخراج زغالسنگ از قرن پانزدهم آغاز شد و نام شهر نیز به ماشینی اشاره دارد که برای استخراج زغال استفاده میشد.
رونق اقتصادی با معادن
معادن زغالسنگ، لا ماشین را به موتور اقتصادی منطقه تبدیل کردند. از سال ۱۸۶۹ تا ۱۹۴۶، تحت مدیریت شرکت اشنایدر، معادن دوران طلایی خود را سپری کردند و جمعیت شهر به بیش از ۶۰۰۰ نفر رسید. یک چهارم ساکنان در معادن مشغول کار بودند و در محلههایی مانند سنتماری، سنتاودوکسی، زاگو و مینیم که توسط شرکت ساخته شده بود، زندگی میکردند.
نقش کارگران مهاجر
در دهههای آغازین قرن بیستم، حدود ۳۰۰ کارگر چینی در معادن لا ماشین کار میکردند. این کارگران بخشی از ۱۴۰۰۰۰ چینی بودند که فرانسه و بریتانیا در جنگ جهانی اول استخدام کرده بودند. پس از آن، کارگران لهستانی، ایتالیایی، یوگوسلاو و شمال آفریقایی نیز به این شهر آمدند. در سال ۱۹۳۶، ۳۰٪ جمعیت شهر را مهاجران تشکیل میدادند.
افول معادن
با مدرنیزه شدن معادن و تمرکز فعالیتها در معدن مینیم، لا ماشین در سال ۱۹۷۵ به دلیل بحران زغالسنگ فرانسه فعالیت خود را متوقف کرد. در سالهای پایانی، زغالسنگ تنها برای کسبوکارهای محلی استخراج میشد.