نبرد برای غله: سیاست خودکفایی موسولینی
«نبرد برای غله» یا «نبرد برای گندم» کمپین تبلیغاتی بود که در سال ۱۹۲۵ توسط بنیتو موسولینی، رهبر رژیم فاشیست ایتالیا، آغاز شد. هدف اصلی این کمپین دستیابی به خودکفایی در تولید گندم و رهایی ایتالیا از «بردگی نان خارجی» بود.
این سیاست در کوتاهمدت موفق به افزایش تولید گندم شد، اما در درازمدت برای بخش کشاورزی ایتالیا زیانبار بود. کشاورزانی که محصولات دیگر کشت میکردند، مجبور به اختصاص زمینهای خود به کشت گندم شدند. این امر باعث کاهش صادرات محصولات کلیدی مانند شراب، پنیر، میوه، گوشت و لبنیات شد.
اهداف سیاست
- افزایش تولید غله برای دستیابی به خودکفایی در گندم
- کاهش کسری تراز تجاری
- کاهش وابستگی به واردات نان
- نمایش ایتالیا به عنوان یک قدرت بزرگ اروپایی
پیامدها
در سال پس از اعلام این سیاست، تولید گندم ۵۰ درصد بیشتر از سال ۱۹۱۴ شد. این افزایش به دلیل تشویق کشاورزان به استفاده از تجهیزات مدرن و روشهای جدید کشاورزی بود. با این حال، این سیاست باعث کاهش شدید صادرات اصلی ایتالیا شد و کشورهای رقیب مانند اسپانیا و یونان از این وضعیت بهره بردند.
کمبود مواد غذایی باعث افزایش قیمتها شد و خانوادههای ایتالیایی با فشار مالی شدید مواجه شدند. هر خانوار مجبور به پرداخت ۴۰۰ لیره اضافی در سال برای مواد غذایی بود. در نهایت، موسولینی مجبور به افزایش واردات شد تا نارضایتی مردم را کاهش دهد.
«نبرد برای غله» بیشتر یک نمایش تبلیغاتی برای تقویت تصویر رژیم فاشیست بود تا یک سیاست اقتصادی کارآمد.