فیلیپ فردیناند لیمبورگ-اشتیروم
فیلیپ فردیناند فون لیمبورگ اشتیروم (متولد ۱۷۳۴ - درگذشته ۱۷۹۴)، کنت لیمبورگ و ارباب اشتیروم، چهارمین کنت حاکم از شاخه لیمبورگ-اشتیروم-اشتیروم بود. او همچنین وارث ویلهرمسدورف در فرانکنی و فرمانروایی مستقل اوبراشتاین محسوب میشد.
او بیشتر به خاطر زندگی به شدت اسرافکارانه و پر زرق و برقش که در نهایت به ورشکستگیاش انجامید، و همچنین به دلیل رابطه عاشقانهاش با شاهزاده خانم تاراکانوا شهرت دارد.
زندگینامه
فیلیپ فردیناند در ۲۱ اوت ۱۷۳۴ در شیلینگسفورست زاده شد. او پنجمین پسر کریستین اوتو (کنت لیمبورگ اشتیروم) و همسرش کارولینا جولیانا (شاهزاده خانم هوهنلوه-والدنبورگ-شیلینگسفورست) بود.
پس از مرگ مادرش در سال ۱۷۵۸، فرمانروایی ویلهرمسدورف به او ارث رسید. فیلیپ فردیناند دچار بزرگمنشی بود و با الهام از دربار ورسای، زندگی پرشکوهی را در کاخ ویلهرمسدورف پیش گرفت. او تئاتر اختصاصی دربار، نمازخانه موسیقی و حتی یک هنگ هوسار برای خود تشکیل داد. در سال ۱۷۶۰ و پس از مرگ برادر بزرگترش، اشتیروم نیز به او ارث رسید.
اما این زندگی به شدت اسرافکارانه خیلی زود او را غرق بدهی کرد و در سال ۱۷۶۹ مجبور شد ویلهرمسدورف را بفروشد و اموالش را به اوبراشتاین منتقل کند. با وجود فروش بسیاری از داراییهایش (مزارع و قلعهها)، بدهیهایش همچنان افزایش مییافت. او همچنین به یسوعیون پول داد تا در منطقه پروتستان مولهایم، یک مدرسه و محله کاتولیک تأسیس کنند. امپراتور ژوزف دوم که در تلاش برای کنترل کلیسا بود، با این اقدامات مخالفت کرد. وقتی از بدهیهای سنگین کنت مطلع شد، یک کارمند مالیاتی به اشتیروم فرستاد تا جلوی مشکلات آینده را بگیرد.
با وجود این توبیخ، فیلیپ فردیناند همچنان به زندگی پرزرق و برق خود ادامه داد. برای تأمین پول، دو نشان شوالیهگری (نشان سنت فیلیپ شیر لیمبورگ و نشان چهار امپراتور) تأسیس کرد و آنها را به چهرههای برجسته میداد، اما معمولاً در ازای دریافت پول! او همچنین سعی کرد سرزمینهایی مانند فرمانروایی پینهبرگ در هولشتاین و فرمانروایی مستقل اوبراشتاین را که باید از طریق ارث به او میرسید، مطالبه کند. این ادعاها او را درگیر دادگاههای طولانی و پرهزینهای کرد. سرانجام در سال ۱۷۷۳، دو سوم قلمرو اوبراشتاین را پس گرفت. او حتی ادعای عنوان دوک شلسویگ-هولشتاین را هم کرد که ژوزف دوم از به رسمیت شناختن آن سر باز زد.
در سال ۱۷۶۶، پارلمان فرانسه او را به مقام شاهزادهای رساند، اما در سال ۱۷۸۹ ژوزف دوم استفاده از این عنوان را برای او ممنوع کرد.
در سال ۱۷۷۰، فیلیپ فردیناند به دلیل عدم پرداخت بدهیهایش به زندان افتاد. نامهای از برادرش ارنست ماریا به امپراتور که بر خدمات خاندان لیمبورگ-اشتیروم به امپراتوری تأکید داشت، برای آزادی او کافی بود.
رابطه با شاهزاده خانم تاراکانوا
در سال ۱۷۷۲، شاهزاده خانم تاراکانوا که پس از یک رسوایی پاریس را ترک کرده بود، در فرانکفورت آم ماین ساکن شد. رئیس تشریفات دربار فیلیپ فردیناند، کنت دو روشفور-والکورت، از زنی به او گفت که خود را دختر الیزابت یکم روسیه و نوه پتر کبیر معرفی میکرد. فیلیپ فردیناند از او دعوت کرد تا با او زندگی کند و بلافاصله عاشقش شد. زن شرط گذاشت اگر او ضمانت پرداخت تمام بدهیهایی را که در پاریس جمع کرده بود بپذیرد، با او ازدواج خواهد کرد. فیلیپ فردیناند تمام خواستههای معشوقهاش را پذیرفت. اما در سال ۱۷۷۴، او اوبراشتاین را به سوی ونیز ترک کرد. با وجود وضعیت مالی اسفناک خودش، فیلیپ فردیناند مبلغ هنگفتی برای سفرش به او داد و حتی اجازه استفاده از عنوان شاهزاده خانم لیمبورگ اشتیروم را پس از مرگش به او اعطا کرد.
فرزندان و پایان زندگی
فیلیپ فردیناند از رابطهاش با ماری ترز ساتوری دو فرزند طبیعی (یک پسر و یک دختر) داشت. این فرزندان نامشروع بودند و نمیتوانستند حقوق و اموال او را به ارث ببرند.
او در ۱۰ سپتامبر ۱۷۹۴ در بارتنشتاین (شروزبرگ) درگذشت. برادرش ارنست ماریا، اوبراشتاین و اشتیروم را به ارث برد. اما ارنست ماریا خیلی زود اوبراشتاین را در پی حمله نیروهای فرانسوی از دست داد.
منابع
- شاخههای گمن و اشتیروم از خاندان لیمبورگ اشتیروم؛ دکتر ای. جی. بانکه؛ بنیاد لیمبورگ اشتیروم؛ لاهه، ۲۰۰۷
- شمایلنگاری خاندان لیمبورگ اشتیروم؛ سی. جی. گراف فون لیمبورگ اشتیروم؛ مؤسسه والبورگ، آمستردام، ۱۹۹۴
- ای. ژیرو، ام. هوبرتی، اف. و بی. مادلین، «سلسلههای دودمانی آلمان، جلد هفتم»