فیلیپ دارسی هارت: پیشگام درمان سل و پزشکی مبتنی بر شواهد
فیلیپ مونتاگو دارسی هارت (۲۵ ژوئن ۱۹۰۰ – ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۶) پژوهشگر برجسته پزشکی بریتانیایی و از پیشگامان درمان بیماری سل بود. او در طول عمر ۱۰۶ سالهاش، تأثیرات عمیقی بر پیشرفت علم پزشکی گذاشت.
زندگی شخصی
فیلیپ دارسی هارت نوه ساموئل مونتاگو، اولین بارون سویثلینگ بود. او تحصیلات خود را در کالج کلیفتون به پایان رساند. در سال ۱۹۴۱ با روث مایر (۱۹۱۳–۲۰۰۷)، که بعدها متخصص زنان و زایمان شد، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج پسری به نام الیور هارت، اقتصاددان برجسته، بود. فیلیپ دارسی هارت در سال ۲۰۰۶ در سن ۱۰۶ سالگی درگذشت.
دوران حرفهای
دارسی هارت در سن ۳۴ سالگی به عنوان پزشک مشاور در بیمارستان کالج دانشگاه مشغول به کار شد. سه سال بعد، به شورای تحقیقات پزشکی (MRC) پیوست. او یکی از پیشگامان پزشکی مبتنی بر شواهد بود و در سال ۱۹۴۳، برخی از اولین آزمایشهای بالینی تصادفی را بر روی داروی پاتولین و استرپتومایسین با همکاری آستین برادفورد هیل انجام داد.
دارسی هارت در بسیاری از تحقیقات اولیه MRC در زمینه بیماریهای ناشی از گرد و غبار در میان معدنچیان زغالسنگ نقش داشت. او عضو کمیته آزمایشهای استرپتومایسین در سل شورای تحقیقات پزشکی بود که به طور گسترده به عنوان اولین آزمایش بالینی تصادفی شناخته میشود. در سن ۷۱ سالگی، دارسی هارت مقالهای برجسته در Journal of Experimental Medicine منتشر کرد که نشان میداد پاتوژن درون سلولی مایکوباکتریوم توبرکلوزیس با دور زدن لیزوزومها، از تخریب درون این اندامکها جلوگیری میکند؛ ترفندی که امروزه مشخص شده بسیاری از پاتوژنهای درون سلولی دیگر نیز از آن استفاده میکنند.
او همچنین عضو کمیته مطالعه پزشکی اجتماعی بود که در سال ۱۹۳۹ تأسیس شد و بعدها به انجمن سیگِریست پیوست. این انجمن جنبههای نظری و اجتماعی پزشکی را از دیدگاه مارکسیستی مورد بحث قرار میداد.
منابع
پیوندهای بیرونی
Tansey, Tilli. Obituary, James Lind Library.
Draper, Philip; Skehel, John. Obituary, The Guardian, 30 August 2006.
Armstrong, J. A.; Hart, P. D'Arcy. Response of Cultured Macrophages to Mycobacterium tuberculosis, with observations on fusion of lysosomes with phagosomes. J Exp Med. 1971 Sep 1; 134(3): 713–740.