برج صلح (برج اعتراض هنرمندان)
برج صلح که به «برج اعتراض هنرمندان» نیز شهرت دارد، اثری مشارکتی بود که ایروینگ پتلین و مارک دی سوورو، هنرمندان برجسته، مدیریت آن را بر عهده داشتند. این برج زمستان ۱۹۶۶ در محله وست هالیوودِ لسآنجلس برای اعتراض به دخالت ایالات متحده در جنگ ویتنام ساخته شد. چهل سال بعد، مارک دی سوورو، ایروینگ پتلین و ریرکریت تیراوانیجا پروژه را با نصب جدیدی به نام برج صلح (۲۰۰۶) برای موزه هنر آمریکایی ویتنی در نیویورک بازآفرینی کردند؛ این بار برای اعتراض به جنگ عراق.
لسآنجلس، ۱۹۶۶
ایده اصلی برج صلح توسط ایروینگ پتلین و کمیته اعتراض هنرمندان لسآنجلس پیش برده شد؛ سازمانی با بیش از ۱۰۰ حامی. هنرمندان با برگزاری جلساتی در گالری دوآن (به لطف سخاوت جان وبر) خواستند بیانیه آشکاری علیه دخالت آمریکا در ویتنام صادر کنند. آنها حدود ۱۰ هزار دلار جمعآوری کردند که بخش عمده آن بهطور پنهانی از رابرت راوشنبرگ رسید. با این بودجه، زمین باری در سانست استریپ هالیوود اجاره و برج در آن برپا شد. روزی بازرسان شهرداری به مقاومت سازهای برج شکست کردند؛ دی سوورو با یک قرقره خودرویی را از برج آویزان کرد و ساختار برج تاییدیه شهرداری را گرفت!
برج از یک چهاروجهی فولادی ۱۸ متری تشکیل شده بود که داربستی برای آثار هنری ضدجنگ بود. بیش از ۴۱۸ اثر ۶۰ در ۶۰ سانتیمتری به نمایش درآمد و سپس برای تامین بودجه حقوقی اهدا شد. هنرمندانی چون رابرت مادرول، اد راینهاردت، الین د کونینگ، فرانک استلا، روی لیختنستاین، جیمز روزنکوئیست و لئون گولاب در این میان بودند. بودجه حقوقی برای مقابله با پیشنهاد شرکت رند به ارتش آمریکا مبنی بر استفاده از «عامل نارنجی» به کار رفت.
در ۲۶ فوریه ۱۹۶۶، روز اعتراض بزرگ در برج، پتلین از ژان پل سارتر، سیمون دوبووار و دیگر روشنفکران تلگراف حمایتی دریافت کرد. با وجود تخریبهای مکرر و حملات فیزیکی خشونتآمیز به هنرمندان، برج صلح در مراسمی با سخنرانی سوزان سانتاگ افتتاح شد. برج سه ماه ایستاد و نماد همبستگی مخالفان بود. پتلین میگوید روزی با یک لامپ شکسته از خود دفاع کرد؛ فرانک استلا با شنیدن این موضوع چکی هزار دلاری فرستاد و نوشت: «هرکس برای دفاع از اثر هنری من جانش را به خطر بگذارد، من هم هزار دلار میفرستم!» در نهایت، هیچ نقاشی آسیب ندید.