فرودگاه نوگارو در شهر نوگارو، واقع در منطقه ژر از استان اوکسیتانی فرانسه قرار دارد. این فرودگاه در سال ۱۹۳۲ به ابتکار ژان آرمانیاک، عضو شورای شهرداری نوگارو، ساخته شد تا میزبان فعالیتهای پروازی باشگاه هوائی باس-آرمانیاک باشد. این باشگاه با یک فروند هواپیما از نوع کودرون سی.۲۷۰ لوسیول آغاز به کار کرد.
در سال ۱۹۴۶، بخش پرواز با گلایدر به امکانات فرودگاه اضافه شد. در سال ۱۹۶۰، بخشی از زمینهای فرودگاه به پسر او، پل آرمانیاک، فروخته شد تا مدار مسابقهای ایجاد کند که بعدها به مدار پل آرمانیاک معروف شد. طولانیترین بخش مستقیم این مدار، که به نام "مستقیم فرودگاه" شناخته میشود، موازی با باند چمنی فرودگاه است.
مشخصات فنی
فرودگاه نوگارو دارای دو باند پروازی در جهت شمالغربی/جنوبشرقی است:
- باند آسفالتی (۱۴L/۳۲R) با طول ۱۰۰۰ متر و عرض ۲۳ متر
- باند چمنی (۱۴R/۳۲L) با طول ۹۵۰ متر و عرض ۶۵ متر
این فرودگاه فاقد برج مراقبت است و خلبانان از فرکانس ۱۱۹.۵۰۰ مگاهرتز استفاده میکنند.
امکانات
فرودگاه دارای ایستگاه سوختگیری است که سوخت ۱۰۰LL و روانکار عرضه میکند. شرکت تعمیر و نگهداری نوگارو اوییشن نیز در این فرودگاه مستقر است.
فرودگاه نوگارو بخشی از مجموعه صنعتی و فناوری "نوگاروپول" است.