نیکولاس استوانز: نظامی، شاعر و پدر ملی‌گرایی کاناری

Nicolás Estévanez
📅 19 خرداد 1405 📄 407 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

نیکولاس استوانز، نظامی، سیاستمدار و شاعر اسپانیایی بود که به دلیل اعتراض علنی به اعدام دانشجویان در کوبا از ارتش اخراج شد. او با آرمان‌های ضددینی و آنارشیستی، به وزیر جنگ جمهوری اول اسپانیا رسید و بعدها به عنوان پدر ملی‌گرایی جزایر کاناری شناخته شد.

نیکولاس استوانز مورفی: نظامی، شاعر و پدر ملی‌گرایی کاناری

نیکولاس استوانز مورفی (۱۷ فوریه ۱۸۳۸ – ۱۹ اوت ۱۹۱۴)، نظامی، سیاستمدار، مقاله‌نویس و شاعر اسپانیایی بود. او که جمهوری‌خواه فدرالیست بود، پس از اعلام تأسیس جمهوری اول اسپانیا، مدت کوتاهی را به عنوان فرماندار مدنی مادرید و سپس وزیر جنگ سپری کرد. استوانز از مدافعان سرسخت اصالت آفریقایی زادگاهش، یعنی جزایر کاناری بود؛ موضوعی که محور اصلی آثار مکتوب او را شکل می‌داد. او ترکیبی از آرمان‌های ضد اروپایی، خداناباورانه، ضددینی، انقلابی و آنارشیستی را پیگیری می‌کرد.

با وجود تعهد پشت‌پاستخته‌اش به میهن‌دوستی اسپانیایی، نویسندگان ملی‌گرای کاناری، او را به نوعی پایه‌گذار ملی‌گرایی کاناری بازسازی کرده‌اند. استوانز همچنین از همکاران نزدیک فرانسیسکو پی ی مارگال بود.

زندگی‌نامه

نیکولاس استوانز در ۱۷ فوریه ۱۸۳۸ در لاس پالماس دو گرن کاناریا به دنیا آمد. پدرش کاپیتان فرانسیسکو د پائولا استبانز ی گارسیا کابایرو (نظامی مترقی اهل مالاگا، اندلس) و مادرش ایزابل مورفی ی مید (زن کاناریایی که نوادگان بازرگانان ایرلندیِ ساکن در این جزایر در اواخر قرن هجدهم بود) نام داشتند.

او در سال ۱۸۵۲ و در سنین بسیار جوانی، وارد آکادمی نظامی تولدو شد. پس از فارغ‌التحصیلی، در جنگ آفریقا (۱۸۵۹-۱۸۶۰) خدمت کرد. استوانز در عملیات‌های جنگی متعددی از جمله نبرد تطوان در ۴ فوریه ۱۸۶۰ شرکت کرد و به خاطر آن، نشان درجه یک صلیب سن فرناندو را دریافت نمود.

در ۲۷ نوامبر ۱۸۷۱، او با درجه سروانی در کوبا مستقر بود. مقامات در آن زمان هشت دانشجو را به جرم فعالیت‌های ضد اسپانیایی و تخریب برخی مقابر، اعدام کردند. استوانز با شنیدن این خبر، علناً به این اقدام اعتراض کرد. به همین دلیل، از ارتش اخراج شد؛ اما او هرگز بابت رفتارش عذرخواهی نکرد، از عمل خود دست نکشید و همیشه به این کارش افتخار می‌کرد. تا به امروز، لوحی با نام او بر نمای هتل اینگلاترا در هاوانای کوبا نصب شده است که این اعتراض تاریخی را یادآوری می‌کند.

استوانز در انقلاب سپتامبر ۱۸۶۸ مشارکت داشت و به دلیل پیوستن به قیام جمهوری‌خواهان در سال ۱۸۶۹، به زندان افتاد. او بعدها به عنوان نماینده پارلمان انتخاب شد و در کابینه پی ی مارگال در دوران جمهوری اول اسپانیا به مقام وزارت رسید. اما با بازگشت پادشاهی، به پاریس در فرانسه تبعید شد.

در گزارش‌های پلیس، او را «توطئه‌گری همیشگی و متخصص مواد منفجره» توصیف کرده‌اند. برخی منابع، او را از مظنونان اصلی توطئه ترور ناموفق آلفونسو سیزدهم در ۳۱ مه ۱۹۰۶ می‌دانند. به گفته گزارش‌ها، او اوایل همان ماه از تبعیدگاه پاریسی‌اش به بارسلونا رفته و پیش از عزیمت به کوبا، در تیبیدابو با فرانسیسکو فرر و ماتئو مورال (مجری فیزیکی ترور) دیدار کرده است. استوانز سرانجام در ۱۹ اوت ۱۹۱۴ در پاریس درگذشت.

جمع‌بندی

استوانز چهره‌ای متناقض اما تأثیرگذار در تاریخ اسپانیا و جزایر کاناری است. او با وجود میهن‌دوستی عمیق به اسپانیا، به نماد استقلال‌طلبی کاناری تبدیل شد. صداقت تاریخی‌اش در دفاع از بی‌گناهان و پافشاری‌اش بر آرمان‌های انقلابی، او را از یک سیاستمدار معمولی به یک اسطوره ماندگار بدل کرد.