زندگی و دستاوردهای نثنیل گیج
نثنیل لییز گیج (۱۹۱۷-۲۰۰۸)، روانشناس آموزشی آمریکایی، با تالیف نخستین دستنامه پژوهش در تدریس (۱۹۶۳) و تاسیس مرکز تحقیقات و توسعه تدریس استنفورد، نقش محوری در علمی کردن هنر تدریس ایفا کرد. او که شاگرد بی.اف. اسکینر بود، با تلفیق تجربه عملی و پژوهش علمی، تدریس را به عنوان رشتهای آکادمیک تثبیت نمود.
سالهای اولیه و تحصیلات
متولد ۱۹۱۷ در نیوجرسی از والدین لهستانیتبار، گیج با نام اصلی گویرتز به دلیل مواجهه با یهودستیزی نام خود را تغییر داد. پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه مینهسوتا، زیر نظر اسکینر در آزمایشگاه رفتارشناسی کار کرد و سپس با وجود موانع، دکترای روانشناسی خود را از دانشگاه پوردو دریافت نمود.
دستاوردهای حرفهای
گیج با تاسیس مرکز پژوهشی استنفورد و تالیف کتابهایی مانند «پایههای علمی هنر تدریس»، بر این باور بود که تدریس باید بر شواهد علمی استوار باشد. او تا پایان عمر به پژوهش ادامه داد و جوایزی مانند بورس گوگنهایم و عضویت در آکادمی ملی آموزش را دریافت کرد.