مصطفی محمود العمری (به عربی: مصطفى محمود العمري؛ ۱۸۹۴ – ۱۹۶۲) یکی از چهرههای سیاسی برجسته عراق بود که اصالتش به شهر موصل بازمیگشت. او که از اعراب سنیمذهب عراق بود، در دوران پرآشوب میانه قرن بیستم، نقش مهمی در صحنه سیاسی این کشور ایفا کرد.
مسیر شغلی و سیاسی
العمری فعالیت حرفهای خود را به عنوان وکیل دادگستری و سپس کارمند عالیرتبه دولتی آغاز کرد. او در طول دوران خدمت خود، مناصب متعددی را بر عهده گرفت که از جمله مهمترین آنها میتوان به وزارت کشور و وزارت دادگستری اشاره کرد. این تجربیات، او را برای ورود به بالاترین سطوح حکومتی آماده ساخت.
نخستوزیری در دوران بحران
در سال ۱۹۵۲، عراق شاهد اعتراضات گسترده مردمی علیه دولت بود. در این شرایط، 'عبد الاله، پسرعموی ملک فیصل دوم و نایبالسلطنه وقت، مصطفی محمود العمری را به عنوان نخستوزیر منصوب کرد. دوره نخستوزیری او کوتاه بود و از ۹ ژوئیه ۱۹۵۲ تا ۲۲ نوامبر ۱۹۵۲ به طول انجامید. او در این سمت، مسئولیت حفظ کنترل دولت در بحبوحه انتفاضه (خیزش مردمی) را بر عهده داشت، اما در نهایت عدم موفقیت در این امر، منجر به برکناری او شد.
سایر مناصب و پایان فعالیت سیاسی
علاوه بر نخستوزیری، العمری سابقه فرمانداری استانها و همچنین سناتوری در پارلمان عراق را نیز در کارنامه خود داشت. پس از انقلاب ۱۹۵۸ که به سرنگونی سلطنت در عراق منجر شد، او از صحنه سیاسی کنارهگیری کرد. به دلیل مستقل بودن دیدگاههای سیاسیاش، او ارتباط نزدیکی با بسیاری از سلطنتطلبان یا طرفدارانی که پس از انقلاب زندانی یا اعدام شدند، نداشت.
سالهای پایانی و درگذشت
مصطفی محمود العمری در سالهای پایانی عمر خود برای معالجه پزشکی به بریتانیا سفر کرد و در همانجا درگذشت. پیکر او بعدها در قبرستان العمری وقف در شهر موصل عراق به خاک سپرده شد.