مسکو، محلهای در گنت بلژیک
مسکو، محلهای پرجمعیت در شهر گنت بلژیک، نام خود را از حضور ارتش روسیه در سالهای ۱۸۱۴-۱۸۱۵ گرفته است. در ۲ فوریه ۱۸۱۴، اداره شهر گنت که وفادار به ناپلئون بناپارت بود، پیش از رسیدن ارتش روسیه از شهر گریخت. دو روز بعد، ارتش روسیه به فرماندهی سرهنگ نووسینویتس-منشیکوف وارد شهر شد و به عنوان آزادکننده مورد استقبال قرار گرفت.
با این حال، شور و شوق محلیها به نگرانی تبدیل شد زمانی که ۲۰۰-۳۰۰ سرباز روس که در نزدیکی مسکوی کنونی اردو زده بودند، به غارت اموال دهقانان محلی پرداختند. هیأتی از شهر به بروکسل رفت و در ۷ فوریه، کازاکها شهر را ترک کردند و تنها پروسیها مسئولیت گنت را بر عهده گرفتند.
در ۱۴ مارس، هنگ اول کازاکهای دون به فرماندهی سرهنگ ۸۰ ساله بیعالوف وارد گنت شد. به دلیل شهرت کازاکها، سربازان اجازه ورود به داخل دیوارهای شهر را نداشتند و مدام جابهجا میشدند. پس از نبرد ساس فان گنت، کازاکها به شمال رفتند و پس از آن به داینزه در جنوب منتقل شدند، اما دوباره در ۹ مارس برای دفاع از شهر در برابر فرانسویها بازگشتند.
در قرن نوزدهم و بیستم، لدهبرگ و مسکو به تدریج بخشی از شهر گنت شدند و به مناطق مسکونی و کارگری تبدیل گشتند. ساخت گره راهآهن و ایستگاه باربری در مرز گنتبروژه و مرلبک، نیاز به حمل و نقل عمومی را افزایش داد. خطوط تراموا از اوایل قرن بیستم فعال شدند و در سال ۱۹۱۳، در نمایشگاه جهانی گنت، ترامواهایی با کشش شترها مورد توجه قرار گرفتند.