میخوچین؛ کهنترین بخش تارنوبژگ
میخوچین (به لاتین: Miechovia) کهنترین بخش شهر امروزی تارنوبژگ در لهستان است. شواهد نشان میدهد نخستین سکونتها در این منطقه به حدود سال ۱۰۰۰ میلادی بازمیگردد؛ با این حال، قدیمیترین سند مکتوبی که از میخوچین نام برده، مربوط به سال ۱۱۸۵ است. در این سال، کلیسای چوبی متعلق به مریم مجدلیه در این مکان بنیان نهاده شد.
دگرگونیهای معماری و گسترش اسقفنشین
ساختار اصلی چوبی کلیسا در سال ۱۳۴۰ با یک بنای آجری جایگزین شد. سپس در سال ۱۶۱۳، این بنا گسترش یافت و معماری آن به سبک باروک تغییر کرد. تا سال ۱۹۲۲، کلیسای میخوچین مرکز یک اسقفنشین بسیار بزرگ بود که منطقه وسیعی از ویلوویس تا کولبوشووا و خود تارنوبژگ را در بر میگرفت.
آکادمی میخوچین و شکوفایی صنعت کوزهگری
در قرن شانزدهم، یک مدرسه اسقفنشین همراه با کتابخانه در این منطقه دایر شد که به آکادمی میخوچین شهرت یافت. علاوه بر این، این روستا به خاطر کوزهگران زبردستش بسیار نامآور بود؛ ظروف سفالی آنها تا شهرهای دوردست گدانسک، البگ و تورون نیز به فروش میرفت.