ماتیلد گابریل-پری؛ زنی که تاریخ پارلمان فرانسه را رقم زد

Mathilde Gabriel-Péri
📅 25 خرداد 1405 📄 293 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

ماتیلد گابریل-پری، سیاستمدار فرانسوی و از پیشگامان ورود زنان به پارلمان این کشور بود. او پس از تحمل سختی‌های جنگ و دستگیری، در سال ۱۹۴۵ به مجلس ملی راه یافت و تا سال ۱۹۵۸ به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه داد.

زندگی‌نامه و کارنامه سیاسی

ماتیلد رز ترز گابریل-پری (۷ ژوئن ۱۹۰۲ – ۱۶ دسامبر ۱۹۸۱)، سیاستمدار برجسته فرانسوی بود. او در سال ۱۹۴۵ به مجلس ملی راه یافت و به‌عنوان یکی از نخستین گروه زنان پارلمان‌فرما در تاریخ فرانسه شناخته می‌شود. حضور او در مجلس ملی تا سال ۱۹۵۸ تداوم داشت.

سال‌های آغازین و مبارزه

ماتیلد رز ترز تورینیا در سال ۱۹۰۲ در شهر کانه-آن-روسیون زاده شد. خواهرش پولین با آندره مارتی، از رهبران برجسته حزب کمونیست، ازدواج کرد. ماتیلد نیز در سال ۱۹۲۷ با گابریل پری، دیگر فعال کمونیست، پیمان زناشویی بست. هرچند شوهرش دو سال بعد به زندان افتاد، اما در سال ۱۹۳۱ به پارلمان راه یافت و در سال ۱۹۳۶ نیز موفق به بازانتخاب شد. با اشغال فرانسه توسط نازی‌ها، ماتیلد به اردوگاه کار اجباری ریوکرو تبعید شد و شوهرش سال پس از آن اعدام گردید.

ورود به پارلمان و فعالیت‌های قانون‌گذاری

پس از آزادی فرانسه، ماتیلد در سال ۱۹۴۴ به مجمع مشورتی موقت منصوب شد. او متعاقباً به‌عنوان نامزد حزب کمونیست فرانسه (PCF) از حوزه انتخابیه سن-ا-واز در انتخابات مجلس ملی سال ۱۹۴۵ شرکت کرد. ماتیلد که نام اول در فهرست نامزدهای حزب بود، به پارلمان راه یافت و در جمع نخستین زنان عضو مجلس ملی قرار گرفت.

پس از ورود به مجلس، او عضو کمیسیون مستمری‌های مدنی و نظامی و قربانیان جنگ و سرکوب و همچنین کمیسیون تأمین شد. ماتیلد در انتخابات ژوئیه ۱۹۴۶ نیز پیروز شد و در همان ماه به‌عنوان داور دیوان عالی منصوب گشت. او در انتخابات نوامبر ۱۹۴۶ مجدداً بازانتخاب شد و در مارس ۱۹۴۷ به مقام قاضی اصلی دست یافت. موفقیت‌های او در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۶ نیز تکرار شد و این حضور پایدار تا زمان از دست دادن کرسی‌اش در انتخابات ۱۹۵۸ ادامه یافت.

دوران بازنشستگی و پایان زندگی

گابریل-پری پس از خداحافظی با سیاست، دوران بازنشستگی را سپری کرد و سرانجام در سال ۱۹۸۱ در منطقه بولوگ-بیانکور پاریس درگذشت.

جمع‌بندی

ماتیلد گابریل-پری نماد استقامت و پایداری در مسیر عدالت‌خواهی است. او نه‌تنها فداکاری‌های شخصی فراوانی در راه باورهایش ارائه داد، بلکه به‌عنوان یکی از نخستین زنان پارلمان‌فرما، راه را برای حضور فعال‌تر زنان در عرصه سیاست فرانسه هموار ساخت. دوران طولانی فعالیتش در مجلس ملی، گواهی بر تعهد عمیق او به آرمان‌هایش است.