آپارتمانهای مستر: نمادی از شکوه آرت دکو در قلب منهتن
آپارتمانهای مستر، که رسماً با نام ساختمان مستر (Master Building) شناخته میشود، بنایی باشکوه ۲۷ طبقه به سبک آرت دکو است که در ۳۱۰ ریورساید درایو، در منطقه Upper West Side منهتن نیویورک قرار دارد. این ساختمان در تقاطع شمال شرقی ریورساید درایو و خیابان ۱۰۳ام واقع شده و به عنوان بلندترین ساختمان در ریورساید درایو در زمان تکمیل خود در سال ۱۹۲۹، نقطه عطفی در افق شهر نیویورک محسوب میشد.
پیشگام در نوآوریهای معماری
طراحی این شاهکار معماری بر عهده هاروی وایلی کوربت از شرکت Helmle, Corbett & Harrison بوده است. ساختمان مستر نه تنها از نظر ارتفاع، بلکه از نظر نوآوری نیز پیشگام بود؛ این بنا اولین آسمانخراش در نیویورک بود که از پنجرههای گوشه استفاده کرد و همچنین اولین بنایی بود که در نمای بیرونی خود از آجرهای رنگی متنوع بهره برد. این رویکرد نوآورانه در استفاده از مصالح و طراحی، زیبایی بصری منحصر به فردی به ساختمان بخشید.
ریشههای هنری و فرهنگی
نام «آپارتمانهای مستر» از موسسه هنر متحد مستر (Master Institute of United Arts) گرفته شده است. این موسسه هنری که در سال ۱۹۲۰ توسط نیکولاس و هلنا روئریخ تأسیس شد، نقش مهمی در شکلگیری هویت اولیه این بنا ایفا کرد. سرمایهدار ثروتمند، لوئیس ال. هورخ، در سال ۱۹۲۵ شروع به خرید زمینهای اطراف برای ساخت این مجموعه آپارتمانی کرد و در سال ۱۹۲۸، برای تأمین مالی ساخت، اوراق قرضه را تضمین نمود. در بدو تأسیس، طبقات پایینی ساختمان شامل یک موزه، یک مدرسه هنرهای زیبا و نمایشی، و یک مرکز بینالمللی هنر بود.
فراز و نشیبهای تاریخی
ساختمان مستر در سال ۱۹۲۹ با استقبال عمومی روبرو شد، اما در سال ۱۹۳۲ به دلیل مشکلات مالی دچار ورشکستگی شد. در طول سالهای بعد، این بنا شاهد تغییرات مدیریتی و مالکیتی متعددی بود. پس از درگیری بین هورخ و روئریخها، موزه تعطیل شد و روئریخها تلاش ناموفقی برای بازپسگیری کنترل آپارتمانهای مستر داشتند. در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، با خروج ساکنان از محله اطراف، مراکز فرهنگی ساختمان نیز تعطیل شدند.
تبدیل به مسکن لوکس و ثبت در فهرست میراث ملی
پس از مرگ لوئیس هورخ در سال ۱۹۷۹، ساختمان توسط سول گلدمن، سرمایهگذار املاک، خریداری شد. وی در طول دهه بعد، آن را به یک کاندومینیوم مسکونی تبدیل کرد. نوسازیهای گستردهای که در سال ۲۰۰۵ به پایان رسید، منجر به ترکیب واحدهای استودیویی یک خوابه به واحدهای دو و سه خوابه شد. این تغییرات، خانوادههای بیشتری را جذب کرده و کیفیت زندگی و ارزش ملک را به طور قابل توجهی افزایش داد. در نهایت، در سال ۲۰۱۶، آپارتمانهای مستر در فهرست ملی اماکن تاریخی (National Register of Historic Places) ثبت شد و به عنوان یک میراث ارزشمند شهری شناخته شد.
معماری و جزئیات ساختمان
- ارتفاع و ساختار: ۲۷ طبقه (برخی منابع ۲۴ یا ۲۸ طبقه ذکر کردهاند) با ساختار فولادی در هسته و بدون ستون در گوشهها.
- نما: نمای آجری با رنگهای متنوع، از بنفش تیره در طبقات پایین تا سفید در برج.
- پنجرهها: پیشگام در استفاده از پنجرههای گوشه ۹۰ درجه، که بعدها با پنجرههای سبک شیکاگو جایگزین شدند.
- عقبنشینیها: عقبنشینیهای طبقاتی از طبقه ۱۴ به بالا که تراسهایی را برای آپارتمانها ایجاد کردهاند.
- ورودیها: دو ورودی اصلی در خیابان ۱۰۳ و ریورساید درایو با درگاههای دوطبقه و تزئینات آجری.
- سنگ بنا: حاوی نماد روئریخ (دایره با سه نقطه) و یک صندوقچه ۴۰۰ ساله از سلسله راجپوت هند.
تحولات اخیر
در اوایل قرن ۲۱، لابی ساختمان بازسازی شده، راهروها نوسازی گشته و امکانات رفاهی مانند انباریهای بزرگتر، اتاق دوچرخه و تسهیلات مدرن لباسشویی اضافه شده است. سالن اجتماعات همچنان میزبان رویدادهای فرهنگی مختلفی از جمله سخنرانیها، نمایشگاههای هنری و برنامههای معماری است. نمای ساختمان در سال ۲۰۱۲ مجدداً مرمت شد و این بنا به عنوان یک گنجینه تاریخی و معماری در نیویورک باقی مانده است.