ماریا رادزیویل: حامی هنر و سیاستمدار مولداویایی

Maria Radziwiłł
📅 10 تیر 1405 📄 259 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

ماریا رادزیویل (زاده حدود ۱۶۲۵ در مولداوی، درگذشته ۱۴ یا ۱۵ ژانویه ۱۶۶۰ در لوتسک) دختر وویوود مولداوی، واسیله لوپو، و همسر یانوش رادزیویل، فرمانده کل ارتش لیتوانی بود. او با ازدواجش، اتحاد سیاسی میان مولداوی و لهستان-لیتوانی را تقویت کرد و به عنوان حامی کلیساهای ارتدوکس شناخته می‌شد.

زندگی‌نامه ماریا رادزیویل

ماریا رادزیویل، زاده ماریا لوپو در حدود سال ۱۶۲۵ در مولداوی، دختر وویوود مولداوی، واسیله لوپو، و تودوسکا کوستا سولدان بود. او تحصیلات خوبی دریافت کرد و به زبان‌های یونانی، لاتین و بعدها لهستانی تسلط یافت.

در سال ۱۶۴۵، پس از مرگ همسر اول یانوش رادزیویل، فرمانده کل ارتش لیتوانی، ماریا با او ازدواج کرد. این ازدواج با هدف تقویت اتحاد سیاسی میان مولداوی و لهستان-لیتوانی انجام شد. مراسم باشکوه ازدواج در کلیسای جامع یاشی برگزار شد و ماریا به دلیل زیبایی و جواهراتش مورد تحسین قرار گرفت.

ماریا مهریه‌ای از پدرش دریافت کرد و از همسرش ۴۵٬۰۰۰ زلوتی، الماس، طلا و نقره به ارزش ۱۵٬۰۰۰ زلوتی، و زمین‌هایی از پادشاه لهستان، ولادیسلاو چهارم واسا، هدیه گرفت. زوجین ماه عسل خود را در ایتالیا گذراندند.

در سال ۱۶۵۲، زمانی که همسر پروتستانش یک صومعه ارتدوکس کوچک در کیداینیا تأسیس کرد، ماریا و پدرش کمک‌های مالی برای تجهیز آن انجام دادند. پس از مرگ یانوش رادزیویل در ۱۶۵۵، ماریا نبرد حقوقی طولانی و نسبتاً ناموفقی را بر سر بخشی از میراث او آغاز کرد.

حمایت از کلیساها

ماریا رادزیویل حامی بزرگ کلیساهای ارتدوکس در لهستان-لیتوانی و مولداوی بود. در وصیت‌نامه خود در نوامبر ۱۶۵۹، او ۲۰۰٬۰۰۰ زلوتی به صومعه روح‌القدس در ویلنیوس و ۴۷۱٬۰۰۰ زلوتی به ۱۳ صومعه، ۷ کلیسا، بیمارستان‌ها و یک مدرسه اهدا کرد. او در صومعه تثلیث ارتدوکس در لوتسک به خاک سپرده شد.

میراث

ماریا رادزیویل موضوع چندین نقاشی و حکاکی بوده است که حداقل هشت عدد از آنها باقی مانده‌اند. در سال ۱۹۱۷، تابوت رویه‌زنی او از صومعه تثلیث در لوتسک خارج شد. از سال ۲۰۱۸، مسابقه مقاله ماریا لوپو-رادزیلین در کیداینیا، جایی که او مدت طولانی زندگی کرد، توسط سفارت رومانی در لیتوانی برگزار می‌شود.

جمع‌بندی

ماریا رادزیویل نه تنها به عنوان همسر یک فرمانده نظامی، بلکه به عنوان یک حامی بزرگ کلیساها و مؤسسات خیریه در لهستان-لیتوانی و مولداوی نقش مهمی ایفا کرد. میراث او در نقاشی‌ها، وقف‌نامه‌ها و فعالیت‌های خیرخواهانه‌اش مشهود است. با وجود چالش‌های حقوقی پس از مرگ همسرش، او توانست تأثیر قابل توجهی بر جامعه و فرهنگ زمان خود بگذارد.