مایدا چه سگی بود؟
مایدا، که میان سالهای ۱۸۱۳ تا ۱۸۲۴ زندگی میکرد، گاهی دیرهاند نامیده میشد؛ اما در واقع سگی دورگه از آمیزش سگ گرگی پیرنهای و دیرهاندِ ارتفاعات اسکاتلند بود. او متعلق به سر والتر اسکات، نویسنده نامآشنای اسکاتلندی، بود و گفته میشود محبوبترین سگ او به شمار میرفت.
- سالهای زندگی: ۱۸۱۳ تا ۱۸۲۴
- نژاد: دورگه سگ گرگی پیرنهای و دیرهاند ارتفاعات اسکاتلند
- صاحب: سر والتر اسکات
نام مایدا از نبرد مایدا گرفته شده بود؛ نبردی که در سال ۱۸۰۶ و در جریان جنگهای ناپلئونی، با پیروزی بریتانیا بر فرانسه به پایان رسید. این سگ هدیهای از سوی الکساندر مکدانلِ گلنگری، با نام کامل الکساندر رانالدسون مکدانل، از دوستان والتر اسکات بود. برادر او در همان نبرد فرماندهی هنگ ۷۸ام هایلندرز را بر عهده داشت.
مرگ، سنگ یادبود و سرودهای برای مایدا
والتر اسکات در نامهای به پسرش چارلز درباره مرگ ناگهانی مایدا نوشت که او هفتهای پیش، پس از شامی خوب، روی بستر کاه خود جان سپرد؛ با توجه به ضعف جسمانیاش، این پایان شاید نوعی رهایی بود. اسکات افزود که مایدا زیر یادبودش به خاک سپرده شده؛ یادبودی که سرودهای لاتین بر آن حک شده بود.
«زیر پیکرهای که یاد تو را بر سنگ نشانده، آرام بخواب مایدا؛ پشت در خانه اربابت خوابی آرام داشته باش.»
یادبودی که والتر اسکات به آن اشاره میکند، مجسمهای از مایدا در ورودی تالار خانه ابوتسفورد بود؛ خانهای که به یکی از نمادهای زندگی شخصی و ادبی او تبدیل شد.
مایدا در هنر و یادمانها
در بنای یادبود والتر اسکات در ادینبرا، تندیس نویسنده بهصورت نشسته قرار دارد و مایدا در کنار او، با نگاهی به سمت چهره اربابش، به تصویر کشیده شده است. این تصویر کوچک، پیوند عمیق میان اسکات و سگ وفادارش را زنده نگه داشته است.
در سال ۱۸۳۱، ویلیام آلن تابلویی با عنوان «سر والتر اسکات به همراه سگش، مایدا» کشید. الکساندر نزمیث نیز پرترهای تنها از مایدا خلق کرد و نشان داد که این سگ فراتر از یک حیوان خانگی، به سوژهای هنری و یادمانی تبدیل شده بود.
در سال ۲۰۲۰، بخش مربوط به مایدا از تندیس والتر اسکات در شهر پرت، برای دومین بار ربوده شد. همین رویداد نشان میدهد که حتی جزئیات کوچکترِ یادمانهای تاریخی نیز میتوانند برای دوستداران هنر، ادبیات و تاریخ اهمیت زیادی داشته باشند.