این فهرستی از مساجد پیشین در پرتغال است که در دوران حکومت اسلامی در شبهجزیره ایبری استفاده میشدند. واژه «مسجد پیشین» در این فهرست به هر ساختمانی اشاره دارد که در دوران حکومت اسلامی در پرتغال برای نماز استفاده میشد.
بیشتر مساجد پیشین پرتغال در دوران حکومت اسلامی ساخته و استفاده میشدند. پس از بازپسگیری مسیحی، بسیاری از این مساجد تخریب یا به کلیسا تبدیل شدند. با این حال، این فهرست مساجد پیشین در اسپانیا را شامل نمیشود.
معماری مساجد پرتغال
مساجد در دوران حکومت اسلامی در پرتغال سازههای مهمی بودند و بخشی از معماری مورiska به شمار میرفتند. این مساجد معمولاً دارای طرح مربعشکل بودند و منارهها در گوشههای مسجد ساخته میشدند. منارهها برای اذان گفتن استفاده میشدند. جهت قبله با محراب مشخص میشد که در دیوار اصلی مسجد قرار داشت.
در برخی مساجد باستانی مانند مسجد پیشین سیلوس، مخازن آب برای ذخیره آب وضو ساخته شده بود. طاقهای نعلی از ویژگیهای بارز معماری اسلامی در پرتغال بودند و برای قاببندی درها و پنجرهها استفاده میشدند. در مسجد مِرتولا، چهار در با طاق نعلی باقی مانده است که به حیاط داخلی باز میشوند.
محرابها، طاقهای نعلی و قابهای در با طرحهای پیچیدهای از خطوط درهمتنیده، معروف به عربسک، تزئین میشدند.
به دلیل کوتاه بودن دوران حکومت اسلامی و بازپسگیری سریع مسیحی، میراث اسلامی در پرتغال به مرور زمان در فرهنگ اصلی پرتغال ادغام و محو شد. برخلاف اسپانیا، در پرتغال هیچ مسجدی بدون تغییر باقی نمانده است. بهترین نمونه باقیمانده، مسجد پیشین مِرتولا است که در قرن دوازدهم به کلیسا تبدیل شد.