سفیر بریتانیای کبیر در پرتغال، نماینده ارشد دیپلماتیک پادشاهی بریتانیای کبیر در پرتغال بود که پس از معاهده اتحاد در سال ۱۷۰۷ تشکیل شد. برای آشنایی با سفیران پیش از این تاریخ، به فهرست سفیران پادشاهی انگلستان در پرتغال مراجعه کنید. برای سفیران پس از سال ۱۸۰۰، فهرست سفیران پادشاهی متحد در پرتغال را مشاهده نمایید.
رؤسای هیئتهای نمایندگی
- ۱۷۰۷–۱۷۰۸: سر پل متون (آخرین سفیر انگلستان در پرتغال)
- ۱۷۰۸–۱۷۱۰: هنری دو ماسو، ارل گالوی
- ۱۷۰۹–۱۷۱۰: توماس لفر، کاردار در غیاب گالوی
- ۱۷۱۰–۱۷۱۴: جرج دلاول
- ۱۷۱۴–۱۷۲۲: هنری ورسلی
- ۱۷۲۲–۱۷۲۴: توماس لوملی
- ۱۷۲۵–۱۷۲۸: جیمز دورمر
- ۱۷۲۸: چارلز کرامپتون، کاردار
- ۱۷۲۸–۱۷۴۲: لرد تیرولی
- ۱۷۴۲–۱۷۴۵: چارلز کرامپتون (کاردار از ۱۷۴۱)
- ۱۷۴۵: آبراهام کستر، کاردار
- ۱۷۴۵–۱۷۴۹: سر بنیامین کین
- ۱۷۴۹–۱۷۵۷: آبراهام کستر
- ۱۷۵۷–۱۷۶۷: ادوارد هی
- ۱۷۶۰: توماس هی، ارل نهم کینول، مأموریت ویژه
- ۱۷۶۲: لرد تیرولی، نماینده تامالاختیار
- ۱۷۶۷–۱۷۷۰: ویلیام هنری لیتلتون (لقب لرد وستکوت در ۱۷۷۶ و لرد لیتلتون در ۱۷۹۴)
- ۱۷۷۱–۱۸۰۰: رابرت والپول، نماینده فوقالعاده و تامالاختیار
- ۱۷۸۶: ویلیام فاکنر (همراه با والپول) برای مذاکرات امور تجاری
- ۱۸۰۰: جان هوکهام فرر (اولین سفیر پادشاهی متحد در پرتغال)