لیلیان براوز: دوشس خیابان کورک

Lillian Browse
📅 12 تیر 1405 📄 241 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

لیلیان براوز (۱۹۰۶-۲۰۰۵)، گالری‌دار و تاریخ‌دان هنر بریتانیایی، شریک دو گالری معروف لندن بود. او در جنگ جهانی دوم نمایشگاه‌هایی در گالری ملی برگزار کرد و کتاب‌هایی درباره هنرمندان قرن بیستم نوشت. لقب او «دوشس خیابان کورک» بود که عنوان خودزندگی‌نامه‌اش نیز شد.

لیلیان گرترود براوز (۲۱ آوریل ۱۹۰۶ – ۲ دسامبر ۲۰۰۵) گالری‌دار و تاریخ‌دان هنر بریتانیایی بود. او شریک دو گالری معروف لندن، ابتدا «رولند، براوز و دلبانکو» و سپس «براوز و داربی» بود. در جریان جنگ جهانی دوم، نمایشگاه‌هایی در گالری ملی برگزار کرد که مجموعه‌های آن برای امنیت به مناطق روستایی منتقل شده بودند.

او مونوگرافی‌هایی درباره هنرمندان قرن بیستم نوشت، از جمله آثار مهمی درباره والتر سیکرت و سر ویلیام نیکلسون. لقب او «دوشس خیابان کورک» بود که عنوان خودزندگی‌نامه‌اش نیز شد.

زندگی

لیلیان در ۲۱ آوریل ۱۹۰۶ در لندن متولد شد و بعدها نام خود را از لیلی گرتی به لیلیان گرترود تغییر داد. در ۱۹۰۹ به همراه خانواده به آفریقای جنوبی مهاجرت کرد و در آنجا تحصیل کرد. در ۱۹۲۸ به بریتانیا بازگشت و به عنوان رقاص باله آموزش دید، اما به جای رقص، در ۱۹۳۱ به گالری لژر پیوست.

در جنگ جهانی دوم، نمایشگاه‌هایی مانند «نقاشی بریتانیا از زمان ویستلر» (۱۹۴۰) و نمایشگاه آثار ویلیام نیکلسون و جک بی. ییتس (۱۹۴۲) را برگزار کرد.

فعالیت‌های حرفه‌ای

در ۱۹۴۵، همراه با گوستاو دلبانکو و هنری رولند، گالری «رولند، براوز و دلبانکو» را در خیابان کورک تأسیس کرد. پس از انحلال این گالری در ۱۹۷۷، همراه با ویلیام داربی، گالری «براوز و داربی» را در همان مکان تأسیس کرد. در ۱۹۸۱ بازنشسته شد و در ۱۹۸۳، مجموعه شخصی‌اش در گالری کورتو به نمایش درآمد. او بیش از سی اثر به مؤسسه کورتو اهدا کرد.

آثار منتشرشده

  • آگوستوس جان: طراحی‌ها (۱۹۴۱)
  • سیکرت (۱۹۴۳)
  • گروه کامدن تاون (۱۹۴۴)
  • کنستانتین گایز (۱۹۴۵)
  • جیمز دیکسون اینس (۱۹۴۶)
  • باربارا هپوورث (۱۹۴۶)
  • رقاصان دگا (۱۹۴۹)
  • ویلیام نیکلسون (۱۹۵۶)
  • دگا: رقاصان باله (۱۹۶۰)
  • دوشس خیابان کورک: خودزندگی‌نامه (۱۹۹۹)

جمع‌بندی

لیلیان براوز با تلاش‌های بی‌وقفه‌اش در حوزه هنر، نه تنها به عنوان یک گالری‌دار موفق، بلکه به عنوان یک تاریخ‌دان هنر تأثیرگذار شناخته می‌شود. او با برگزاری نمایشگاه‌ها و نگارش کتاب‌های ارزشمند، نقش مهمی در معرفی هنرمندان قرن بیستم ایفا کرد. میراث او در اهدای آثار هنری به مؤسسه کورتو و تألیف خودزندگی‌نامه‌اش، یاد او را برای نسل‌ها زنده نگه خواهد داشت.