بر اساس روایت «گستا هونگاروروم» (Gesta Hungarorum) که توسط «بله رجیس نوتاریوس» (Bele Regis Notarius) نوشته شده است، لابورِک فرمانروایی اسلاو در سده نهم میلادی بود که تحتالحمایه گرت موراویا (Great Moravia) قرار داشت. طبق همین منبع، در زمان فتح حوضه کارپات توسط مجارها در حدود سال ۸۹۶ میلادی، لابورِک با حمله قبایل مجار به رهبری آرپاد (Árpád) مخالفت کرد. با این حال، وجود تاریخی لابورِک مورد تردید است، زیرا تنها منبعی که به او اشاره میکند، «گستا هونگاروروم» است که در سده سیزدهم، بیش از ۳۰۰ سال پس از دوران احتمالی حکومت او، نگاشته شده است.
لابورِک در روایت «گستا هونگاروروم»
در سده نهم میلادی، قلعهای مستحکم به یک شهرک مستحکم اوایل فئودالی (که امروزه اوژهورود (Uzhhorod) نامیده میشود) تبدیل شد و مرکز شاهزادهنشین جدیدی اسلاو به نام لابورِک گردید. هنگامی که تزار سیمئون کبیر (Tsar Simeon the Great) شروع به گسترش امپراتوری بلغارستان خود کرد، بخشی از قلمرو را تحت کنترل خود درآورد و لابورِک را وادار کرد تا در اواخر سده نهم میلادی، حاکمیت او را بپذیرد. در سال ۸۹۶ میلادی، قبایل مجار از رشتهکوههای کارپات عبور کرده و به حوضه پانونی مهاجرت کردند. شاهزاده لابورِک در نتیجه تلاشهای مجارها و نیروهای کییف، از قدرت ساقط شد. لابورِک در کرانه رودخانه لابورِک که هنوز نام او را بر خود دارد، شکست خورده و کشته شد.
بحث درباره وجود و هویت لابورِک
به گفته تعدادی از مورخان معاصر، لابورِک شخصیتی واقعی نبوده است و برخی او را فرمانروای کرواتهای سفید (White Croats) میدانند.
نکته جالب
رودخانهای در اسلواکی به نام رودخانه لابورِک وجود دارد که نام خود را از این فرمانروای احتمالی گرفته است.
«تنها منبعی که به لابورِک اشاره میکند، «گستا هونگاروروم» است که بیش از ۳۰۰ سال پس از دوران احتمالی حکومت او نوشته شده و همین امر تردیدهایی جدی درباره صحت تاریخی او ایجاد کرده است.»