تاریخ قرون وسطی

38 مقاله — صفحه 1 از 4

لِسلی پیتر جانسون: متخصص ادبیات آلمانی قرون وسطی

لِسلی پیتر جانسون (۱۹۳۰-۲۰۱۶)، آلمان‌شناس بریتانیایی، متخصص ادبیات آلمانی قرون وسطی بود. او به‌عنوان استاد در دانشگاه کمبریج و عضو کالج پمبروک، نقش محوری در مطالعات آلمانی داشت. آثار او، به‌ویژه کتاب «ادبیات دربار دوره شکوفایی»، مرجع اصلی در این حوزه به شمار می‌روند.

15 تیر 1405

فیلیپ دوم، اسقف شالون

فیلیپ دوم، معروف به فیلیپ دو مرویل یا فیلیپ دو نمور، از ۱۲۲۸ تا زمان مرگش در ۱۲ آوریل ۱۲۳۷ اسقف شالون بود. او که از اشراف ایل-دو-فرانس بود، پیش از اسقفی در پاریس به عنوان کشیش فعالیت می‌کرد. فیلیپ به عنوان اسقف، متحد ثابت کنت تیبالد چهارم شامپاین بود.

15 تیر 1405

سر ویلیام دو سیكون: شوالیه‌ای از وانکلان

سر ویلیام دو سیكون، شوالیه‌ای اهل وانکلان در منطقه ژورا، به‌واسطه اتو دو گراندسون به خدمت پادشاه ادوارد انگلستان درآمد. او که از نوادگان شرکت‌کنندگان در جنگ صلیبی چهارم بود، نقش‌های کلیدی در قلعه‌های رودلان و کانوی ایفا کرد و در سرکوب شورش‌های ولزی حضور داشت.

15 تیر 1405

ویلیام دو برگنوی: قاضی و صدراعظم دانشگاه در قرون وسطی

ویلیام دو برگنوی، قاضی و صدراعظم دانشگاه آکسفورد در قرن چهاردهم میلادی بود. او به عنوان دکتر الهیات شناخته می‌شد و در پرونده‌ای مرتبط با اسقف‌نشین نورویچ، به عنوان قاضی در بول پاپی نام برده شده است.

14 تیر 1405

ماکتلد فان فورنه: بانوی فورنه و متحد ویلیام پنجم

ماکتلد فان فورنه (حدود ۱۳۰۰ تا ۱۳۷۲ میلادی) بانوی فورنه، مونشو و والکنبورگ و بورگراو زیلند بود. او در جنگ‌های هوک و کد، متحد مهم کنت ویلیام پنجم هلند به شمار می‌رفت. ماکتلد با اعطای حقوق شهری به بریِل در ۱۳۴۳ و دفاع از منافع اقتصادی این شهر، نقش قابل توجهی در تاریخ منطقه ایفا کرد.

14 تیر 1405

ارمنگول یکم، کنت اورژل

ارمنگول یکم (۹۷۴–۱۰۱۰)، ملقب به ال ده کوردوبا، از ۹۹۲ تا زمان درگذشتش کنت اورژل بود. او به دلیل مشارکت در بازپس‌گیری اندلس (رِکُنکوئیستا) شهرت یافت. ارمنگول، فردی فرهیخته و علاقه‌مند به فرهنگ اروپایی، دو بار به رم سفر کرد و نظام قضایی قلمروش را اصلاح نمود. او در جنگ‌های شدید با خلافت کوردوبا شرکت داشت و در نبردهای تورا و آلبسا پیروز شد.

14 تیر 1405

دودمان الیاس‌شاهی: بنیان‌گذاران سلطنت بنگال

دودمان الیاس‌شاهی، نخستین سلسله مستقل، پایه‌های سلطنت سنی مسلمان بنگال را در قرون وسطی پی‌ریزی کرد. این دودمان که ریشه در منطقه سیستان داشت، از ۱۳۴۲ تا ۱۴۸۷ حکومت کرد، هرچند با وقفه‌هایی توسط غلامان و خاندان گانشا مواجه شد. الیاس شاه، بنیان‌گذار این سلسله، با اعلام استقلال از دهلی، سلطنت بنگال را یکپارچه ساخت.

14 تیر 1405

رودلف فون گوتینگن: از ریاست بر سن گالن تا اسقف‌نشین کُور

رودلف فون گوتینگن، زاده خانواده‌ای اشرافی از کانتون تورگاو، از ۱۲۲۰ تا ۱۲۲۶ به‌عنوان رئیس صومعه سن گالن و از ۱۲۲۴ تا زمان مرگش در ۱۲۲۶ به‌عنوان اسقف کُور خدمت کرد. زندگی پرهزینه او منجر به بدهی‌های سنگین برای صومعه و اسقف‌نشین شد. او در سفر به ایتالیا همراه با امپراتور فردریک دوم، در رم بر اثر تب درگذشت و در باسیلیکای سن جووانی لاتران به خاک سپرده شد.

13 تیر 1405

ژان دو انگین: اسقف تورنی و لیژ

ژان دو انگین، زاده خانواده‌ای اشرافی در شهرستان انو، اسقف تورنی و سپس لیژ در سرزمین‌های پایین بود. او به عنوان یک الهی‌دان برجسته شناخته شد و در ۱۲۶۶ به اسقفی تورنی رسید. پس از استعفای اسقف لیژ، پاپ گریگوری دهم او را به این مقام منصوب کرد. ژان در جریان اختلاف با اسقف پیشین، به شدت مجروح شد و در ۱۲۸۱ درگذشت.

13 تیر 1405

رابرت از یورک، اسقف منتخب الی

رابرت از یورک، که پس از ۱۲۱۹ میلادی درگذشت، اسقف منتخب الی در دوره قرون وسطی بود. او در آوریل ۱۲۱۵ میلادی برای این مقام انتخاب شد، اما انتخابش به دلیل انتخاب قبلی جفری دو بورگو لغو گردید. هر دو انتخاب توسط پاپ هونوریوس سوم باطل اعلام شد. رابرت از پذیرش این تصمیم سر باز زد و به فرانسه گریخت، جایی که در دسامبر ۱۲۱۹ همچنان خود را اسقف منتخب می‌نامید.

13 تیر 1405

فیتزالن: تاریخچه و تبارشناسی یک نام‌خانوادگی انگلیسی

فیتزالن، نام‌خانوادگی انگلیسی با ریشه آنگلونورمن، از شوالیه برتونی به نام آلن فیتز فلاد سرچشمه می‌گیرد. این خاندان با خاندان استوارت پیوند خونی دارند و از ۱۲۶۷ تا ۱۵۸۰ عنوان ارل آروندل را در اختیار داشتند. اعضای برجسته این خانواده در تاریخ انگلستان نقش‌آفرینی کرده‌اند.

12 تیر 1405

مکس-له-تیژ: روستایی با ریشه‌های ژرمنی در قلب والونیا

مکس-له-تیژ، روستایی در منطقه والونیا و بخشی از شهرداری سن-لژه در استان لوکزامبورگ بلژیک است. این روستا تا سال ۱۹۷۷ یک شهرداری مستقل بود. نام آن ریشه در زبان ژرمنی دارد، اما ساکنانش به گویش رومی گومایی سخن می‌گویند. این پدیده به دلیل مهاجرت پس از طاعون در قرون وسطی رخ داده است.

12 تیر 1405