صومعه کاستانویتسا؛ تپهای سراسر تاریخ
صومعه کاستانویتسا (Kostanjevica Monastery) یک مجموعه فرانسیسکن در منطقه پرستاوا، نزدیک شهر نوا گوریسای اسلوونی است. اهالی محلی معمولاً این مکان را تنها «کاپلا» (به معنای ناهنگ یا نیایشگاه) مینامند.
این صومعه به همراه کلیسای بشارت مریم مقدس، بر فراز تپهای به ارتفاع ۱۴۳ متر قرار گرفته که مرز میان شهر نوا گوریسا و حومه پرستاوا را از هم تفکیک میکند. فاصله این مجموعه تا مرز ایتالیا تنها حدود ۲۰۰ متر است. شهرت اصلی این صومعه بیشتر به دلیل آرامگاه چارلز دهم، پادشاه فرانسه و خانوادهاش است.
تاریخچه پرفراز و نشیب
در سال ۱۶۲۳، یک زیارتگاه کوچک کارملی در حاشیه شهر گوریتسیا ساخته شد. طی صد سال بعد، بنای صومعهای در کنار این کلیسا برپا شد و نیایشگاه آن به مکانی مهم برای زائران منطقههای فریولی و گوریشکا تبدیل گردید. در سال ۱۷۸۱، یوزف دوم، امپراتور هابسبورگ، دستور انحلال صومعه را صادر کرد. سرانجام در سال ۱۸۱۱، راهبان فرانسیسکن این مجموعه متروکه را تصاحب کرده و صومعه را بازسازی کردند. آنها در این میان، کتابخانهای ارزشمند متشکل از حدود ۱۰ هزار جلد کتاب را از صومعه مجاور اسوتا گورا به اینجا منتقل کردند. امروزه این کتابخانه به نام پدر استانیسلاو اشکرابتس، زبانشناس برجسته اسلوونیایی قرن نوزدهم نامگذاری شده است که بیش از ۴۰ سال از عمر خود را در این صومعه زیست و کار کرد.
در جریان نبردهای ایسونزو طی جنگ جهانی اول، صومعه آسیبهای شدیدی دید و میان سالهای ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۹ مرمت گردید. تا پایان جنگ جهانی دوم، این صومعه بخشی از خاک شهر گوریتسیا محسوب میشد؛ اما در سال ۱۹۴۷، با تعیین مرز جدید میان ایتالیا و یوگسلاوی در چند صد متری غرب صومعه، کاستانویتسا به بخشی از شهر تازهتأسیس نوا گوریسا پیوست.
آرامگاه خاندان بوربون
در قرن نوزدهم، گودال زیرزمینی (رمه) این صومعه فرانسیسکن به عنوان آرامگاه اعضای خاندان بوربون فرانسه مورد استفاده قرار گرفت؛ کسانی که پس از انقلاب ژوئیه به تبعید رفته بودند. بیشتر این افراد در دهه ۱۸۳۰ میلادی در شهر گوریتسیا، که آن زمان بخشی از امپراتوری اتریش محسوب میشد، ساکن شدند. از جمله چهرههای مدفون در این رمه میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- چارلز دهم، پادشاه فرانسه
- لوئی نوزدهم، پادشاه فرانسه
- آنری پنجم، مدعی تخت و تاج فرانسه
- ماری ترز شارلوت، دوشس آنگولم
- لویی آلفونس، دوک آنژو