زندگینامه
جوزف کمپ در سال ۱۷۷۸ در شهر اکستر زاده شد. او در کلیسای جامع این شهر خواننده کر بود و نزد ویلیام جکسون به فراگیری موسیقی پرداخت. در سال ۱۸۰۲، او به عنوان ارگنواز کلیسای جامع بریستول منصوب شد. کمپ در ۱۸۰۷ به لندن نقل مکان کرد و تا سال ۱۸۱۳ در آن شهر سکونت داشت. او در این مدت، در سال ۱۸۰۸ از کالج سیدنی ساسکس کمبریج مدرک لیسانس موسیقی و در سال ۱۸۰۹ مدرک دکتری موسیقی خود را دریافت کرد.
در سال ۱۸۱۰، کمپ در مؤسسه راسل مجموعهای از سخنرانیها درباره آموزش موسیقی را آغاز کرد. او در این جلسات از آموزش موسیقی به صورت کلاسی و نواختن تمرینها توسط دانشآموزان به صورت دستهجمعی دفاع میکرد. به دلیل وخامت وضع جسمی، او به همراه همسر و خانوادهاش به زادگاهش بازگشت و تا سال ۱۸۲۴ در آنجا زندگی کرد؛ به استثنای سفری که در سالهای ۱۸۱۸ تا ۱۸۲۱ به فرانسه داشت. کمپ در سال ۱۸۱۴ یک دانشکده موسیقی در اکستر تأسیس کرد.
سفر او به لندن در آوریل ۱۸۲۴، برای کسی که از نظر جسمی در وضعیت ضعیفی قرار داشت، بسیار فرسایشی بود. کمپ در ۲۲ مه در محل اقامت خود درگذشت. او در سال ۱۸۰۵ ازدواج کرده بود و در زمان مرگ، همسر، دو پسر و یک دختر از خود به جای گذاشت.
آثار
کمپ دو اثر آموزشی منتشر کرد:
- بیش از ۱۰۰ کارت حاوی بیش از ۵۰۰ نکته موسیقی، مرتبط با سیستم جدید آموزش موسیقی (۱۸۱۰–۱۸۱۹)
- سیستم جدید آموزش موسیقی، راهنمای خودآموز و همراهی مفید برای استادان موسیقی (حدود ۱۸۲۱)
آثار تألیفی او شامل موارد زیر است:
- اُپوس ۱: دوازده ترانه (لندن، ۱۷۹۹) که نوآوریهایی دارد، حال و هوای روستایی میبخشد و با همراهی سازهای زهی گوناگون تنظیم شده است.
- شش آواز گروهی (لندن، ۱۸۰۰).
- سرود جنگی: «صدای نبرد در سرزمین است» (لندن، ۱۸۰۳) که بعدها به عنوان تمرین مدرک لیسانس موسیقی او مورد استفاده قرار گرفت.
- «مجله آوازی شامل کانزونتها، مادریگالها و ترانهها» و غیره (بریستول، ۱۸۰۷).
- «جشنواره» (۱۸۰۹)، با شعر و موسیقی از کمپ و کوری، که در ۲۵ اکتبر ۱۸۰۹ در تئاتر کوچک هایمارکت به روی صحنه رفت.
- «محاصره ایسکا»، ملودراما (۱۸۱۰).
- سرود: «مصلوب شدن»، تمرین مدرک دکتری موسیقی او (۱۸۱۰).
- «سوناتها یا درسهایی برای پیانو»، مجموعهای از تمرینها (اکستر، ۱۸۱۴).
- چهار درس برای پیانو یا چنگ.
- چهار درس برای چنگ.
- بیست سرود دوبله با پارتیتور.
- بیست ملودی مزموری، تقدیمشده به اسقف اعظم کانتربری (لندن، ۱۸۱۸).
- سرود: «من الف و یم».
- «زیباییهای شکسپیر».
- «زیباییهای بانوی دریاچه» و بسیاری از ترانههای دیگر.