زندگی و دستاوردهای جان ویلسون مور
جان ویلسون مور (۱ نوامبر ۱۹۲۰ - ۳۰ مارس ۲۰۱۹)، زیستفیزیکدان آمریکایی، با استفاده از قدرت نوظهور رایانهها در دهه ۱۹۵۰، درک ما از مکانیسم تولید و انتقال سیگنالهای عصبی را دگرگون کرد. او به همراه توشیو ناراهاشی کشف کرد که سم تترودوتوکسین ماهی بادکنکی با مسدود کردن کانالهای سدیم، عامل فلج و مرگ است.
مور به عنوان استاد ممتاز نوروبیولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه دوک، از ۱۹۶۱ تا پایان عمر به پژوهش و آموزش پرداخت. نرمافزار NEURON که او به همراه مایکل هینز توسعه داد، امروزه ابزاری جهانی برای شبیهسازی رفتار نورونهاست.
سالهای اولیه و تحصیلات
مور در وینستون-سالم، کارولینای شمالی متولد شد. پس از تحصیل فیزیک در کالج دیویدسون، در پروژه منهتن و توسعه رادار برای توپهای دریایی مشارکت کرد. این تجربیات علاقه او را به سیستمهای بازخورد و کاربرد فیزیک در زیستشناسی برانگیخت.
دستاوردهای حرفهای
- بهبود تکنیک ولتاژ کلَمپ برای مطالعه سموم عصبی
- توسعه NEURON: نرمافزاری برای مدلسازی رفتار نورونهای پیچیده
- ترکیب شبیهسازی رایانهای با آزمایشهای واقعی برای اعتبارسنجی مدلها
زندگی شخصی
مور از دو ازدواج خود، سه فرزند و هفت نوه داشت. پسرش جاناتان استوارت-مور در توسعه ابزار آموزشی Neurons in Action مشارکت کرد. مور در ۹۸ سالگی درگذشت و خاطرات او در وبسایت انجمن نوروساینس قابل دسترسی است.