3 مقاله
جان ویلسون مور (۱۹۲۰-۲۰۱۹)، زیستفیزیکدان آمریکایی، با استفاده از رایانهها در دهه ۱۹۵۰، مکانیسم تولید و انتقال سیگنالهای عصبی را انقلاب کرد. او به همراه توشیو ناراهاشی، نقش سم تترودوتوکسین ماهی بادکنکی در مسدود کردن کانالهای سدیم عصبی را کشف کرد. نرمافزار شبیهسازی NEURON او، ابزاری جهانی برای مطالعه نوروفیزیولوژی شد.
رابرت پلونسی (۱۹۲۴-۲۰۱۵) استاد ممتاز مهندسی زیستپزشکی در دانشگاه دوک بود. او بهخاطر تحقیقاتش در زمینه زیستالکتریسیته، بهویژه فعالیتهای الکتریکی اعصاب، عضلات و قلب، شهرت جهانی یافت. پلونسی نقش کلیدی در توسعه مدلهای ریاضی برای تبیین پدیدههای الکتریکی در بدن ایفا کرد.
شینیا اینوئه، زیستفیزیکدان و زیستشناس سلولی ژاپنی-آمریکایی، بهعنوان پدر علم دینامیک سیتواسکلت شناخته میشود. او با ساخت نخستین میکروسکوپ قطبیشده برای تصویربرداری از فرایندهای پویای سلولهای زنده، نقش فیبرهای پروتئینی (میکروتوبولها) در تقسیم سلولی را اثبات کرد. اینوئه همچنین بنیانگذار میکروسکوپی ویدئویی و نویسنده کتابهای مرجع در این حوزه بود.
