جک ادوارد تَنِر: نخستین قاضی فدرال سیاه‌پوست شمال‌غرب آمریکا

Jack Edward Tanner
📅 14 تیر 1405 📄 156 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

جک ادوارد تَنِر (۱۹۱۹-۲۰۰۶) قاضی برجسته آمریکایی بود که به‌عنوان نخستین قاضی فدرال سیاه‌پوست در شمال‌غرب آمریکا شناخته می‌شود. او پس از خدمت در ارتش آمریکا در جنگ جهانی دوم، در حوزه حقوق فعالیت کرد و به‌عنوان رهبر منطقه‌ای انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان (NAACP) نقش پررنگی داشت.

جک ادوارد تَنِر (۲۸ ژانویه ۱۹۱۹ – ۱۰ ژانویه ۲۰۰۶) قاضی ناحیه‌ای ایالات متحده در دادگاه‌های ناحیه شرقی و غربی واشینگتن بود. او در تاکوما، واشینگتن متولد شد و در جنگ جهانی دوم از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ در ارتش آمریکا خدمت کرد.

پس از جنگ، تَنِر به‌عنوان کارگر باربری در تاکوما مشغول به کار شد تا اینکه در سال ۱۹۵۵ از دانشکده حقوق دانشگاه واشینگتن فارغ‌التحصیل شد. او از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۸ به‌عنوان وکیل خصوصی فعالیت کرد و از ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۵ رهبر منطقه‌ای انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان (NAACP) بود.

در ۲۰ ژانویه ۱۹۷۸، تَنِر توسط رئیس‌جمهور جیمی کارتر برای تصدی مقام قضاوت در دادگاه‌های ناحیه شرقی و غربی واشینگتن نامزد شد. او در ۱۷ مه ۱۹۷۸ تأیید شد و در ۱۹ مه ۱۹۷۸ به‌عنوان نخستین قاضی فدرال سیاه‌پوست در شمال‌غرب آمریکا آغاز به کار کرد. در ۸ نوامبر ۱۹۷۸، او به دادگاه ناحیه غربی منتقل شد و از ۲۸ ژانویه ۱۹۹۱ تا زمان درگذشتش در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۶ به‌عنوان قاضی ارشد خدمت کرد.

جمع‌بندی

جک ادوارد تَنِر نه تنها به‌عنوان یک قاضی فدرال، بلکه به‌عنوان نمادی از شکست موانع نژادی در نظام قضایی آمریکا شناخته می‌شود. فعالیت‌های او در NAACP و خدمت در ارتش، نشان‌دهنده تعهد او به عدالت و برابری است. درگذشت او در سال ۲۰۰۶، پایان زندگی پرافتخاری بود که الهام‌بخش نسل‌های آینده شد.