معرفی جزیره سن
جزیره سن (Île de Sein) یک جزیره برتون در اقیانوس اطلس است که در سواحل فینیستر (Finistère) قرار دارد. این جزیره هشت کیلومتر با پوآنت دو راز فاصله دارد؛ واژه «راز» در زبان محلی به معنای «جریان آب» است و تنگهای به نام راز دو سن (Raz de Sein)، این خشکی را از ساحل جدا میکند. نام برتون این مکان، اِنِز-سون (Enez-Sun) است. این جزیره به همراه جزایر کوچک اطرافش، شهرداری Île-de-Sein را در بخش فینیستر منطقه بریتانی در شمال غربی فرانسه تشکیل میدهد و به ساکنانش در زبان فرانسوی، سِنان (Sénans) میگویند.
خطرهای دریا و فانوسهای نجاتبخش
جزیره سن بر سر مسیرهای دریایی جنوب کانال مانش قرار دارد. آبهای این منطقه به شدت خطرناک و مرگبار شهرت دارند. صخرههای مرجانی عظیمی به نام شُسه دو سن (Chaussée de Sein) بیش از ۳۰ مایل از شرق به غرب کشیده شدهاند. به همین دلیل، نصب فانوسهای دریایی، چراغهای هدایتکننده و شناورهای نگهبان در این منطقه کاملاً ضروری است. فانوسهای دریایی معروفی چون آر من (Ar Men)، لا ویی (La Vieille) و تِوِنِک (Tévennec) در نزدیکی این صخرهها فانوس دریایی روشن نگه میدارند.
تاریخچه
روی این جزیره صاف و فاقد درخت، دو منهیر (سنگهای ایستاده باستانی) وجود دارد.
جغرافیدان رومی، پومپونیوس ملا (Pomponius Mela)، در آثار خود از این جزیره یاد کرده است.
زنان جزیره در گذشته مقنعهای سیاه بر سر میگذاشتند و شهرت داشتند که با جادو و جادوگری، ملوانان را به سوی صخرهها میکشاندند. همچنین در روزگاران قدیم، غارتگران کشتیهای شکسته در این منطقه بسیار فعال بودند.
مقاومت در جنگ جهانی دوم
در طول جنگ جهانی دوم، نیروهای آلمانی جزیره را اشغال کردند. فانوس دریایی گولِنِز (Le Phare de Goulenez) که در سال ۱۸۳۹ در انتهای شمال غربی جزیره ساخته شده بود، ویران شد؛ اما بعدها در سال ۱۹۵۲ بازسازی گردید.
پس از آنکه ژنرال دوگل در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۰ فراخوان خود را برای مقاومت به مردم فرانسه داد، تمام ساکنان مرد جزیره در سنین ۱۴ تا ۵۴ سال (بر اساس وبسایت رسمی جزیره تا ۶۰ سال) که تعدادشان بین ۱۱۴ تا ۱۲۸ نفر تخمین زده میشود، با قایقهای ماهیگیری خود به سوی بریتانیا بادبان کشیدند تا به نیروهای فرانسه آزاد بپیوندند. به پاس این دلیری، در ۱ ژانویه ۱۹۴۶، نشان عالی نشان آزادسازی (Order of the Liberation) به این جامعه اعطا شد.
هنر و سینما
در دهه ۱۹۶۰، هنرمندان فرانسوی، موریس بوایتل (Maurice Boitel) و ژان ریگو (Jean Rigaud)، آثاری از جزیره سن خلق کردند. همچنین این جزیره در فیلم فرانسوی «الیزا» محصول ۱۹۹۵ به تصویر کشیده شده است.
جغرافیا و اقلیم
جزیره سن دارای اقلیم اقیانوسی است. میانگین دمای سالانه و میزان بارش سالانه این منطقه متغیر است. ماه دسامبر مرطوبترین ماه سال است. بیشترین میانگین دما در ماه اوت و کمترین آن در ماه فوریه ثبت میشود. بالاترین دمای ثبتشده در ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۳ و پایینترین دما در ۱۳ ژانویه ۱۹۸۷ اندازهگیری شده است.
افسانههای برتون
بر اساس افسانههای منطقه بریتانی، جزیره سن روزگاری زیستگاه گروهی از کاهنان پریچهره و باکره به نام گالیزِنِه (Gallizenae) بود. گفته میشود این زنان قدرت پیشگویی آینده، آرام کردن بادها و تغییر شکل به حیوانات مختلف را داشتند.