آنرأتوس بونوی (۵ دسامبر ۱۷۲۶ – ۸ نوامبر ۱۸۱۱) پزشک نروژی با ریشههای فرانسوی بود. او در اودنسه دانمارک، به عنوان پسر آنر بونوی و بوئل کورنلیوسداتر متولد شد. مادرش اهل سولویک نروژ و پدرش اهل آنتیب فرانسه بود. آنر بونوی از فرانسه به نروژ مهاجرت کرده و در ۱۷۱۴ در برویک ساکن شد، اما در ۱۷۱۹ به دانمارک رفت. ابتدا به فردریکیا رفت و سرانجام در ۱۷۲۳ در اودنسه ساکن شد.
آنرأتوس ابتدا در اودنسه به عنوان داروساز آموزش دید و سپس در دانشگاه کپنهاگ پزشکی خواند و در ۱۷۴۹ فارغالتحصیل شد. در ۱۷۵۴ به نروژ آمد و در مناطق رابیگدلاگت، استاوانگر، اگرسوند و ماندال کار کرد. پسرش آندریاس در ۱۷۸۲ در همین دوران متولد شد.
بونوی دو بار ازدواج کرد و در سال ۱۸۰۰ بازنشسته شد. او تا آتشسوزی ۱۸۱۰ در ماندال زندگی میکرد، اما در این حادثه خانه و داراییاش را از دست داد. سالهای پایانی عمر را در کنار پسرش توریس بونوی نزدیک هورتن سپری کرد و در ۱۸۱۱ درگذشت.
از طریق توریس، او پدربزرگ کارل زیگفرید بونوی، کاپیتان نیروی دریایی، و آنرأتوس بونوی، سیاستمدار، بود.