هینکو بائر (۱۷ ژانویه ۱۹۰۸ – ۱۲ ژانویه ۱۹۸۶)، معمار کروات-یهودی، در تریسته متولد شد که در آن زمان بخشی از امپراتوری اتریش-مجارستان بود. در کودکی به رییکا نقل مکان کرد و در آنجا در دانشگاه رییکا در رشته معماری تحصیل کرد. در دوران تحصیل، با رودلف لوبینسکی، معمار سبک آرت نوو کروات، همکاری داشت.
پس از فارغالتحصیلی در ۱۹۳۱، بائر در استودیوی معمار کروات-یهودی دیگر، زلاتکو نویمن، مشغول به کار شد. از ۱۹۳۶ تا آغاز جنگ جهانی دوم، برای ماریان هابرله، معمار کروات، کار کرد. در ۱۹۴۳ به پارتیزانها پیوست، اما یک سال بعد دستگیر و به اردوگاه مرگ داداوف تبعید شد. او موفق شد از هولوکاست جان سالم به در ببرد.
بائر در ۱۹۵۴ به زاگرب بازگشت و استودیوی معماری خود به نام "بائر" را تأسیس کرد. او به خاطر آثار برجستهای مانند "زاگرباچکی زبور" (مرکز دانشجویی کنونی دانشگاه زاگرب در خیابان سافσκα) که به همراه هابرله جایزه اول را کسب کرد، "نارودنو سوتوچیلیسته" (دانشگاه عمومی در خیابان کوردونσκα) و بیمارستان در خیابان یوردانوواتس شناخته میشود.
هینکو بائر در ۱۲ ژانویه ۱۹۸۶ در سن ۷۷ سالگی در زاگرب درگذشت و در گورستان میروگوی به خاک سپرده شد.