دام تعادل سطح بالا: چرا چین انقلاب صنعتی نداشت؟
دام تعادل سطح بالا مفهومی است که مارک الوین، تاریخدان محیط زیست، برای توضیح این موضوع ارائه کرده که چرا چین با وجود ثروت، ثبات و دستاوردهای علمی بالا، هرگز انقلاب صنعتی بومی را تجربه نکرد. او معتقد است اقتصاد پیش از صنعتی چین به نقطه تعادلی رسیده بود که عرضه و تقاضا به خوبی متعادل بودند.
روشهای تولید و شبکههای تجاری در دوره اواخر امپراتوری چنان کارآمد بودند و نیروی کار چنان ارزان بود که سرمایهگذاری برای بهبود کارایی سودآور نبود. همچنین، تغییر پارادایم فکری از تائوئیسم به کنفوسیوسیسم باعث شد تمرکز از علوم طبیعی و ریاضیات به فلسفه اجتماعی و اخلاق جابجا شود، که محیطی نامساعد برای نوآوری فنی ایجاد کرد.
مقایسه با بریتانیا
در مقابل، اقتصاد بریتانیا در زمان انقلاب صنعتی کوچکتر و ناکارآمدتر بود. نیروی کار گرانتر و تجارت داخلی کمتر کارآمد بود، که باعث عدم تعادل در عرضه و تقاضا و ایجاد انگیزه برای نوآوریهای علمی و مهندسی شد.
افول چرخ ریسندگی مکانیکی در چین
با وجود اختراع چرخ ریسندگی مکانیکی در قرن ۱۴، این فناوری به دلیل جایگزینی کنف با پنبه و عدم اصلاحات فنی، به فراموشی سپرده شد. نیروی کار ارزان، شبکه تجاری توسعهیافته و عدم دسترسی به آموزش، عوامل اصلی این افول بودند.