زندگینامه
هرنان ریورا لتهلیه در ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۰ در تالکای شیلی به دنیا آمد. کودکی او در آلگورتا، شهرکی معدنی در شمال شیلی، گذشت؛ جایی که زندگی مردم به استخراج نیترات گره خورده بود. وقتی این شهرک بسته شد، خانوادهاش به آنتوفاگاستا رفتند، اما مادرش در همان سالها از دنیا رفت. خواهر و برادرهایش نزد خویشاوندان رفتند و ریورا لتهلیه برای مدتی در آنتوفاگاستا تنها ماند.
او برای گذران زندگی روزنامه فروخت و بعدها پیامرسان شرکت نیترات انگلو لائوتارو شد. با این حال، میل به ماجراجویی او را سه سال به سفر در شیلی، بولیوی، پرو، اکوادور و آرژانتین کشاند. ریورا لتهلیه در سال ۱۹۷۳ به آنتوفاگاستا بازگشت و در شرکت مانتوس بلانکوس مشغول به کار شد.
او در ۲۴ سالگی با دختری ۱۷ساله ازدواج کرد و بعدها به پدرو دِ والدیبیا، یکی دیگر از شهرکهای نیترات، رفت. ریورا لتهلیه سالهای هفتم و هشتم تحصیل را در مدرسه شبانه گذراند و در مؤسسه آموزشی اینکاپ گواهینامه مربی آموزش متوسطه گرفت. او امروز در آنتوفاگاستا با همسر و چهار فرزندش زندگی میکند.
نقطه عطف حرفهای او دریافت دو بارهٔ جایزه شورای ملی کتاب شیلی در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ بود. رمان El arte de la resurrección، با عنوان فارسی هنر رستاخیز، نیز در سال ۲۰۱۰ برنده جایزه آلفاگوارای رمان در اسپانیا شد.
سبک و جایگاه ادبی
اگرچه نخستین نوشتههای ریورا لتهلیه شعر و داستان کوتاه بود، شهرت اصلی او به رماننویسی تعلق دارد؛ جایی که توانست هم تحسین منتقدان را برانگیزد و هم مخاطبان گستردهای پیدا کند. آثارش به چند زبان ترجمه شدهاند و احتمال اقتباس سینمایی از برخی از آنها نیز مطرح است.
او آرزو میکند سبک ادبیاش ترکیبی از جادوی خوآن رولفو، شگفتیهای گابریل گارسیا مارکز، بازیگوشی خولیو کورتاسار، ظرافت کارلوس فوئنتس و هوش خورخه لوئیس بورخس باشد.
در هنر رستاخیز، داستانی عاشقانه و طنزآمیز در اوایل دهه ۱۹۴۰ روایت میشود؛ در دورانی که معدنچیان نیترات در شمال خشک و بیآبوعلف شیلی دست به اعتصاب میزنند. محور داستان وسواس ال کریستو دِ الکی، موعظهگر مردمیای تاریخی و افسانهای، برای مرید کردن ماگدالنا مرکادو، زنی تنفروش اما معتقد، است.
آثار منتشرشده
- Poemas y pomadas، «شعرها و پمادها»، ۱۹۸۸
- Cuentos breves y cuesco de brevas، «داستانهای کوتاه و هستههای انجیر»، ۱۹۹۰
- La reina Isabel cantaba rancheras، «ملکه ایزابل رانچرا میخواند»، ۱۹۹۴
- Himno del ángel parado en una pata، «سرود فرشتهای که روی یک پا ایستاده است»، ۱۹۹۶
- Fatamorgana de amor con banda de música، «سراب عشق با گروه موسیقی»، ۱۹۹۸
- Donde mueren los valientes، «جایی که شجاعان میمیرند»، ۱۹۹۹
- Los trenes se van al Purgatorio، «قطارها به برزخ میروند»، ۲۰۰۰
- Santa María de las flores negras، «سانتا ماریای گلهای سیاه»، ۲۰۰۲
- Canción para Caminar Sobre las Aguas، «ترانهای برای راه رفتن روی آب»، ۲۰۰۴
- El Romance del Duende que me Escribe las Novelas، «عاشقانهٔ موجود افسانهای که رمانهایم را مینویسد»، ۲۰۰۵
- El Fantasista، «خیالپرداز»، ۲۰۰۷
- Mi Nombre es Malarrosa، «نام من مالاروسا است»، ۲۰۰۸
- La Contadora de Películas، «قصهگوی فیلمها»، ۲۰۰۹
- El arte de la resurrección، «هنر رستاخیز»، ۲۰۱۰
- El Escritor de Epitafios، «نویسندهٔ کتیبههای سنگ مزار»، ۲۰۱۱
- Historia de Amor con Hombre Bailando، «داستان عشق با مردی رقصان»، ۲۰۱۳
منابع و پیوندهای بیرونی
پروفایل هرنان ریورا لتهلیه در آژانس ادبی گیرمو شاولزون و شرکا از منابع معرفی آثار اوست.