دانا جی. پلگ
دانا جی. پلگ (به عبری: דנה ג. פלג؛ متولد ۱۹۶۹) نویسنده، شاعر، روزنامهنگار، مترجم و ویراستار اسرائیلی-آمریکایی است. او فعال حقوق زنان و دگرباشان جنسی بوده و نخستین ستون منظم مطبوعاتی اسرائیل را درباره زنان لزبین، دوجنسگرا و پانسکشوال نوشته است.
زندگینامه
دانا فایبیش در سال ۱۹۶۹ در کریات بیالیک به دنیا آمد و سپس به همراه خانوادهاش به کریات حایم مجاور نقل مکان کرد و کودکی خود را در آنجا سپری کرد. او در ۱۸ سالگی نام خانوادگی خود را به پلگ تغییر داد. مادرش رینا (نادلر، ۱۹۳۹–۲۰۱۲) مددکار اجتماعی و پدرش الیعازر مکانیک موتورهای بخار بود. هر دو از رومانی به اسرائیل مهاجرت کرده و در این کشور با یکدیگر آشنا شدند. پلگ با میریام «میمی» هیل ازدواج کرده است؛ میمی هنگام ازدواج در کالیفرنیا در سال ۲۰۰۸ نام خانوادگی پلگ را برگزید. آنها یک پسر دارند.
پلگ کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته تاریخ هنر از دانشگاه عبری اورشلیم دریافت کرد. در دوران زندگی در کالیفرنیا (۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹)، نویسندگی خلاق و فیلمنامهنویسی را در کالج کابریلو تحصیل کرد. او همچنین گواهینامه تدریس هنر و زبان عبری دارد.
از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶، پلگ برای مجله «آت» (به معنای تو، مؤنث) ستون مینوشت؛ این نخستین ستون در اسرائیل بود که به زندگی زنان لزبین و دوجنسگرا/پانسکشوال میپرداخت.
پلگ اکنون به همراه خانوادهاش در ایالات متحده زندگی میکند.
فعالیتهای حرفهای
روزنامهنگاری
پلگ در ۱۶ سالگی نوشتن برای مجله نوجوانان «همتسان» (اکسیژن) را آغاز کرد و سپس برای مجله «دئا آحرت» (نگاهی دیگر) قلم زد.
در سال ۱۹۹۵، پلگ پیشنهاد نگارش ستون هفتگی درباره زندگی زنان لزبین و دوجنسگرا را به اوفرا مزراحی، سردبیر مجله آت داد. این ستون در ژانویه ۱۹۹۶ به چاپ رسید و نخستین ستون از نوع خود بود. از آنجا که ستونی شخصی بود، به مسائلی چون جنسیت، روابط میان زنان و هویتهای بوتچ و فم میپرداخت. بیشتر شخصیتهای این ستون خیالی بودند، بهجز خود پلگ و پدر و مادرش. پس از نقل مکان به تلآویو در ۱۹۹۷، او درباره کامینگاوت به خانوادهاش، آشنایی با میمی (شریک زندگیاش) و روابطشان نوشت. او همچنین درباره نقل مکانشان به آمریکا و تولد پسرشان مطلب نوشت و نگارش این ستون را در ۲۰۰۶ متوقف کرد.
از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳، پلگ برای مجله عصر جدید «حاییم آحریم» (زندگی متفاوت) مینوشت و مدت کوتاهی عضو هیئت تحریریه آن بود. او برای نشریات مختلف دگرباشان از جمله «هازمان هارواد» (زمانهای صورتی، ۱۹۹۷–۲۰۰۷) که در آن ستون نقد ادبی و فرهنگی داشت، «پاندورا» (انتشارات کلاف، ۲۰۰۲–۲۰۰۶)، «هاکشت» (رنگینکمان، ۲۰۰۳–۲۰۰۴)، «هاایر بوارود» (شهر صورتی، ۲۰۰۹–۲۰۱۰) و مجله آنلاین دگرباشان «گو-گِی» (۲۰۰۷–۲۰۱۱) قلم زد؛ مجلهای که برای آن ستونی شخصی درباره زندگیاش در سانتا کروز کالیفرنیا و مبارزه برای ازدواج همجنس نوشت. پلگ در رادیو رادیوس برنامه رادیویی نقد ادبیات دگرباشان به نام «پرود تو پرزنت» (سربلند از معرفی) داشت و بهطور منظم برای دیگر پایگاههای آنلاین نظیر هااوکتز و اِرِو راو مطلب مینوشت.
نویسندگی ادبی
پلگ در نوجوانی نوشتن داستانهای کوتاه را آغاز کرد، اما در ۱۹۹۵ و پس از کامینگاوت، آن را بهعنوان یک حرفه جدی از سر گرفت. در سال ۲۰۰۰، مجموعه داستانهایش را با نام «تئینیم، آهووتی» (انجیرهای من، عشق من) در انتشارات شوفرا منتشر کرد. این کتاب یکی از نخستین کتابهای عبری بود که به زندگی زنان لزبین و دوجنسگرا میپرداخت و پیش از آن تنها کتاب «مازون مالکوت» (خوراک ملکهها) اثر نوگا اشد چاپ شده بود. با وجود داستانی بودن، مطالب بر اساس تجربیات شخصی پلگ و رویدادهای مهم جامعه دگرباشان، مانند کامینگاوت نخستین عضو کنست (پارلمان اسرائیل) نوشته شده بودند. این کتاب از سوی جامعه دگرباشان و محافل ادبی با استقبال گرمی روبهرو شد.
داستانهای پلگ از سال ۲۰۰۰ به بعد، همچنان حول محور زنان، عمدتاً لزبین و دوجنسگرا/پانسکشوال میچرخید. این آثار با دیدی بلوغیافتهتر نوشته شده و به روابط بلندمدت و فرزندپروری میپردازند. بیشتر این داستانها در کتاب «ایشتیتی» (همسرم) گردآوری شدهاند که در ۲۰۱۵ (نسخه دیجیتال) و ۲۰۲۰ (نسخه چاپی) منتشر شد.
پلگ اشعار خود را در مجلات دگرباشان و در مجموعه شعر «پرود تو پرزنت» (۲۰۰۳) و همچنین کتاب «کدوشا» (مقدس، ۲۰۱۳، انتشارات سیال) به چاپ رسانده است.
ترجمه
پلگ مترجم ادبی و آکادمیک است که از عبری به انگلیسی و برعکس ترجمه میکند. نخستین رمانی که ترجمه کرد، «لزبین و دیبوق» اثر الن گالفورد بود. در سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴، او بهعنوان مترجم تماموقت برای چندین مجله تجاری و فناوری بالا اسرائیلی کار میکرد و همزمان رمانهایی را برای انتشارات کینرت و بابل ترجمه نمود.
برای جنبش آخوتی، پلگ گزارش «چه کسی از نژادپرستی و جنسیتپرستی در جامعه مدنی سود میبرد» و کاتالوگ «شکستن سکوت» درباره هنرمندان زن میزراحی را ترجمه کرد. او هر ساله شاخص امنیت زنان در اسرائیل را برای ائتلاف زنان حیفا ترجمه میکند.
پلگ نمایشنامههایی نیز ترجمه کرده است، از جمله: «آوشالوم» اثر نوام میری، «برف سیاه» و «تقریباً آبی» اثر کیت ردین، «پول در ازای تحویل» اثر مایکل کونی، «تعطیلات تابستانی بتی» اثر کریستوفر دورنگ و موارد دیگر.
حرف G در نام او
اندکی پس از کامینگاوت در دسامبر ۱۹۹۴، پلگ نوشتن درباره موضوعات دگرباشان را با نام مستعار «دانا گال» در پایگاه پی هاآتون آغاز کرد. با شروع نگارش ستون، او همچنان از این نام مستعار استفاده کرد. پس از تهدید مجله به طرح دعوی قضایی، از او خواسته شد با نام واقعی بنویسد. او هنوز برای این کار آماده نبود و تصمیم گرفت حرف اول G را نگه دارد. با انتشار مجموعه داستانش در سال ۲۰۰۰، نام خانوادگی پلگ را افزود اما G را به نشانه گال نگه داشت؛ نامی که به او اجازه میداد آزادانه درباره موضوعاتی که عمدتاً تابو بودند بنویسد و خوانندگانش نیز راحتتر ارتباط برقرار کنند.
جایزهها
پلگ در سال ۲۰۱۸ جایزه ملی هانس کریستین آندرسن را برای ترجمه کتاب «آنا و مرد پرندهخوار» اثر گاوریل ساویت (منتشر شده توسط دنی بوکس در ۲۰۱۶) دریافت کرد.
فعالیتهای اجتماعی
جهانبینی پلگ سوسیالیستی، فمینیستی و رادیکال است.
در دهه ۱۹۸۰ و در نوجوانی، او در جنبش سیاسی جوانان راتز (وابسته به حزب مرتس) فعال بود و در دوران دانشجویی نیز به این حزب پیوست. در ۱۹۹۴، به گروه دانشجویی گی و لزبین در دانشگاه عبری اورشلیم ملحق شد. او به یاد میآورد که احساس میکرد در این گروه جا ندارد، زیرا هم به مردان و هم به زنان جذب میشد (و هنوز مفهوم سیالیت جنسیتی و جنسی را نمیشناخت) و گمان میکرد تنها «لزبینگرایی خالص» قابل پذیرش است. سپس به گروه زنان دوجنسگرا و لزبین در اورشلیم پیوست. در ۱۹۹۶، به کلاف (کالکتیو فمینیستی لزبین) ملحق شد که در تأسیس نخستین سازمانهای رسمی دگرباشان در اورشلیم نقشی کلیدی داشت. کلاف دو مجله منتشر میکرد و پلگ برای یکی از آنها ستون مینوشت.
در سال ۲۰۰۸، پلگ در سانتا کروز کالیفرنیا زندگی میکرد و علیه تصویب پیشنهاد ۸ (که خواستار ممنوعیت ازدواج همجنس بود) فعالیت میکرد.
پس از بازگشت به اسرائیل در ۲۰۰۸، پلگ به سازمان رادیکال دوجنسگرا-پانسکشوال «پانوراما» (تأسیس توسط شیری ایزنر و لیلاخ بن داوید) پیوست. او برای فنزین این گروه مینوشت و از سازماندهندگان فستیبی ۲۰۱۲ (نخستین کنوانسیون دوجنسگرایان در اسرائیل) بود.
آثار
کتابها
- تئینیم آهووتی (انجیرهای من، عشق من) - ۲۰۰۰، انتشارات شوفرا.
- کدوشا (مقدس) - ۲۰۱۳، انتشارات سیال.
- ایشتیتی (همسرم) - ۲۰۱۵ (دیجیتال) و ۲۰۲۰ (چاپی)، انتشارات سیال.
اشعار
- «قدیس»، پرود تو پرزنت. انتشارات شوفرا، تلآویو ۲۰۰۳ (عبری)
- «و برعکس»، زوتا - مجله ادبیات ریتمیک، جلد ۶۷، ژوئیه ۲۰۱۰ (عبری)
- «گیرکننده کابوسهای بد»، زوتا - مجله ادبیات ریتمیک، جلد ۸۱، اکتبر ۲۰۱۰ (عبری)
- «*(گزیدهای از یک رمان)»، زوتا - مجله ادبیات ریتمیک، جلد ۱۱۵، ژوئیه ۲۰۱۱ (عبری)
- «به معنای تحتاللفظی»، تسمادیم ۲، آوریل ۲۰۱۹، ص. ۴
- «خلاصه کوتاهی از مصاحبه تابعیتم.» پرتر گالچ ریویو ۲۰۲۰، ص. ۲۸
ترجمههای منتخب
- لزبین و دیبوق، الن گالفورد. انتشارات شوفرا، تلآویو ۲۰۰۴.
- پیوستن به مقاومت، کارول گیلیگان. هاکیبوتز هامئوخاد، ۲۰۱۶.
- آنا و مرد پرندهخوار، گاوریل ساویت. دنی بوکس، ۲۰۱۷.
- آرلو فینچ در دره آتش، جان آگوست. دنی بوکس، ۲۰۱۸.
ویراستاری
پلگ، دانا جی.، و شالوم تزابار (ویراستاران). ۱۹۹۵. نورها و سایهها: زندگی یهودیان در روسیه و نوشتههای سارا شور و مایکل آکسلراد. اورشلیم: یاد وشم. (عبری)