زندگینامه
هرمان هاگدورن در ۲۰ اوت ۱۸۸۴ در اسن-گرشده، در منطقه اسن آلمان، به دنیا آمد و در ۷ مارس ۱۹۵۱ در نزدیکی فرتِر، در فیننتروپ، درگذشت. او نویسنده، شاعر و آموزگار بود، اما شهرت اصلیاش را مدیون شعرهایی است که به گویش بوربک و در امتداد سنت پلاتدویچ نوشت.
هاگدورن در دورانی میزیست که زبان معیار بیش از پیش جای گویشهای محلی را میگرفت. او با نوشتن شعر و داستان به زبان مردم، کوشید خاطرههای شهری، حس تعلق به زادگاه و رنگوبوی فرهنگ محلی را حفظ کند. به همین دلیل، او را یکی از شناختهشدهترین نمایندگان بوربکش، گویشی محلی در آلمان، میدانند.
آثار مهم
- Hatte on Heeme، سرودههایی به پلاتدویچ (۱۹۳۰).
- Honnenseelen، داستانهایی درباره دوستان از دسترفتهمان، به گویش نیدرزاکسن (۱۹۳۸).
- Kriegstagebauk، دفتر روزانه جنگ، به گویش نیدرزاکسن (۱۹۴۰).
- Hämann Ohme Joann، صداهایی از خون و زمین، به گویش نیدرزاکسن (۱۹۴۱).
- Ulenspeigel en Essen، اولناشپیگل در اسن (۱۹۴۱).
- Märchenzauber، دوازده افسانه به پلاتدویچ (۱۹۵۱).
- Fläutepiepen (۱۹۵۶).
- Dat Dubbelte-Dutzend-Bauk، دوازده داستان و دوازده شعر (۱۹۵۹).
جایگاه ادبی
اهمیت هاگدورن تنها در تعداد آثارش نیست؛ ارزش کار او در ثبت صدای زندهٔ یک گویش است. نوشتههایش نشان میدهد که زبانهای محلی میتوانند ظرفیت بالایی برای شعر، طنز، روایت روزمره و انتقال احساسات جمعی داشته باشند.
برای مخاطب امروز، آثار او بیش از آنکه صرفاً متنی ادبی باشند، پنجرهای به زندگی زبانی و فرهنگی مردم اسن و منطقههای پیرامون آنها هستند؛ جایی که خاطره، خاک، دوستی و تاریخ در قالب گویش روایت میشوند.
پیوندهای بیرونی
بخشی از شعرهای هرمان هاگدورن با عنوان Poems of Hagedorn در وبسایت bvv-dellwig.de در دسترس است.