هاننس باگه یاسین (۳۱ ژوئیه ۱۹۱۷ – ۱۱ مارس ۲۰۰۰)، معروف به اچبی یاسین، منتقد ادبی، مستندساز و استاد دانشگاه اندونزیایی بود. او در گوروانتالو متولد شد و از کودکی به مطالعه علاقهمند بود. یاسین پیش از پایان دبیرستان، نقدهای ادبی خود را در مجلات محلی منتشر کرد. پس از مدتی کار در اداره محلی گوروانتالو، به جاکارتا مهاجرت کرد و در انتشارات دولتی بالایی پوسترا مشغول به کار شد.
یاسین پس از ترک انتشارات، در دانشگاه اندونزی و سپس ییل تحصیل کرد. او به عنوان معلم به اندونزی بازگشت و سردبیری مجله ادبی «ساسترا» را بر عهده گرفت. در ژوئیه ۱۹۶۶، به همراه مُختار لوبیس، مجله ادبی «هوریزون» را تأسیس کرد. در ۱۹۷۱، به دلیل امتناع از افشای هویت نویسندهای ناشناس که داستانی به ظاهر کفرآمیز نوشته بود، به یک سال حبس تعلیقی محکوم شد.
تأسیس مرکز اسناد ادبی
پس از آزادی، یاسین مرکز اسناد ادبی اچبی یاسین را تأسیس کرد تا ادبیات اندونزی را مستندسازی کند. او به دلیل شش سکته در اواخر زندگی، در ۱۱ مارس ۲۰۰۰ درگذشت و در گورستان قهرمانان کالیباتا به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی و میراث
یاسین سه بار ازدواج کرد و از ازدواجهای دوم و سوم خود چهار فرزند داشت. او به دلیل ترجمههای جنجالی قرآن به شعر، مورد انتقاد قرار گرفت. لقب «پدر ادبیات اندونزی» به دلیل تأثیر عمیق او بر نویسندگان اندونزیایی به او داده شد.