6 مقاله
فرانک منلی (۱۳ نوامبر ۱۹۳۰ - ۱۱ نوامبر ۲۰۰۹) استاد ادبیات رنسانس در دانشگاه اموری و نویسندهای برندهی جوایز متعدد بود. او در پنسیلوانیا متولد شد، در دانشگاه اموری و جانز هاپکینز تحصیل کرد و سالها در ییل و اموری تدریس نمود. منلی علاوه بر آثار آکادمیک، در زمینهی شعر، نمایشنامه و داستان کوتاه نیز فعال بود و جوایزی مانند نویسندهی سال جورجیا را دریافت کرد.
اچبی یاسین (۱۹۱۷-۲۰۰۰)، منتقد ادبی، مستندساز و استاد دانشگاه اندونزیایی بود که به دلیل فعالیتهای تأثیرگذارش در حوزه ادبیات به لقب «پدر ادبیات اندونزی» مشهور شد. او با تأسیس مرکز اسناد ادبی اچبی یاسین، گنجینهای ارزشمند از ادبیات اندونزی را گردآوری کرد. یاسین به دلیل دفاع از آزادی بیان و امتناع از افشای هویت نویسندهای ناشناس، به یک سال حبس تعلیقی محکوم شد.
نزمون نسا پیاری، نویسنده و روزنامهنگار بنگلادشی، به واسطه خدماتش در حوزه زبان و ادبیات، در سال ۲۰۲۰ برنده جایزه اکوشه پدک شد. او با مدرک کارشناسی ارشد بیوشیمی از دانشگاه داکا، فعالیت حرفهای خود را در حوزه آموزش و روزنامهنگاری آغاز کرد و بعدها به عنوان نخستین خارجی در بخش بازاریابی و روابط عمومی دویچه وله آلمان مشغول به کار شد.
کامлашانکر پرانشانکر تریودی (۱۸۵۷-۱۹۲۵) ویراستار و دستورزبانشناس برجسته زبان گجراتی بود. او با تحصیلات در اقتصاد و تاریخ، به تدریس سانسکریت پرداخت و آثار متعددی در زمینه دستور زبان و ترجمه متون سانسکریت به جا گذاشت. تریودی همچنین به عنوان مدیر کالج آموزشی و ویراستار نشریات ادبی فعالیت داشت.
استینا برگمن (۲۹ آوریل ۱۸۸۸ - ۳ ژوئیه ۱۹۷۶) نویسنده، مترجم و فیلمنامهنویس سوئدی بود. او دختر بازیگران مشهور آگوست و آگوستا لیندبرگ و همسر نویسنده سرشناس هیلمار برگمن بود. استینا در فیلمهای مهمی مانند «صورت زنی» (۱۹۳۸) و «سوئدنهیلمس» (۱۹۳۵) به عنوان فیلمنامهنویس نقش داشت.
عبدالله بن سالم بن ذیبـان (۱۹۴۵-۲۰۲۱) شاعر محبوب اماراتی اهل شارجه بود که در ۱۶ سالگی سرودن شعر را آغاز کرد. او در رسانه و نیروهای مسلح امارات فعالیت داشت و از چهرههای برجسته شعر قرن بیستم امارات به شمار میرود. آثار او با سادگی سبک و تصاویر خودجوش، مخاطبان بسیاری را جذب کرد.
