زندگی و فعالیتهای حمیدالدین کرمانی
حمیدالدین ابوالحسن احمد بن عبدالله کرمانی، دانشمندی اسماعیلی با اصالت ایرانی بود که احتمالاً در استان کرمان زاده شد. او بیشتر عمر خود را بهعنوان مبلغ فاطمی (داعی) در شهرهای بغداد و بصره گذراند. کرمانی در دوران خلافت-امامت الحاکم بأمرالله (۹۹۶–۱۰۲۱ میلادی) به اوج شهرت رسید.
او بهعنوان یکی از دانشمندترین متکلمان و فیلسوفان اسماعیلی دوره فاطمی، نقش مهمی در رد افکار افراطی برخی مبلغان داشت. این مبلغان با اعلام الوهیت الحاکم، جنبش دروزی را بنیان نهادند. کرمانی در سال ۱۰۱۴ میلادی به قاهره فراخوانده شد و چندین اثر نوشت تا این افکار افراطی را رد کند. آثار او که بهطور گسترده منتشر شدند، تا حد زیادی موفق به مهار گسترش این افکار شدند.
آثار برجسته
از میان حدود سی اثر کرمانی، هجده مورد باقی ماندهاند. مهمترین اثر فلسفی او، «راحتالعقل» است که در سال ۱۰۲۰ میلادی به پایان رسید. این کتاب به دنبال ارائه راهی برای دستیابی به زندگی ابدی ذهن و بهشت عقل در دنیایی پرتغییر است.
- راحتالعقل: شاهکار کرمانی در فلسفه
- اقوال ذهبیه: رد استدلال رازی علیه ضرورت وحی
- کتاب الریاض: تبیین کیهانشناسی اسماعیلیه اولیه
- کتاب المصابیح: رسالهای در ضرورت امامت