ژرژ بکلانف (۱۸۸۱-۱۹۳۸)، با نام اصلی گئورگی آندریویچ بکلانف، خواننده باریتون اپرای روس بود که از ۱۹۰۳ تا زمان درگذشتش، دوران پرافتخاری در عرصه بینالمللی داشت. او با صدایی قدرتمند و انعطافپذیر، نقشهای متنوعی از دورههای مختلف موسیقی را به زبانهای گوناگون اجرا کرد و بهخاطر تواناییهای بازیگریاش نیز مورد ستایش قرار گرفت.
دوران اولیه فعالیت او در تئاترهای معتبر روسیه مانند بولشوی و ماریینسکی سپری شد. از ۱۹۱۰، همکاری با اپراخانههای مهم بینالمللی را آغاز کرد و عضو اپرای بوستون (۱۹۱۰-۱۹۱۵) و اپرای دولتی وین (۱۹۱۲-۱۹۱۴) شد. از ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۸، خواننده اصلی باریتون در شیکاگو بود و در ۱۹۲۸-۱۹۲۹ به اپرای مدنی فیلادلفیا پیوست. از ۱۹۳۲ تا زمان درگذشتش در ۱۹۳۸، عضو تئاتر باسل سوئیس بود.
زندگینامه و دوران اولیه
بکلانف در ریگا، لتونی بهدنیا آمد و پس از درگذشت والدینش در ۱۸۹۲ به کیِف مهاجرت کرد. ابتدا قصد داشت وکیل شود و در دانشگاههای کیِف و سنپترزبورگ حقوق خواند، اما مشکلات مالی ناشی از کلاهبرداری قیمش، مسیر زندگیاش را تغییر داد. او به کنسرواتوار کیِف رفت و پس از فارغالتحصیلی، نزد ایپولیت پریانیشニコف در سنپترزبورگ و ویتوریو وانزو در میلان آموزش دید.
درخشش بینالمللی
بکلانف در ۱۹۱۰ با اپرای بوستون، متروپولیتن اپرا نیویورک و اپرای سلطنتی لندن همکاری کرد. او در نقشهایی مانند ریگولتو (وردی) و اسکاپیا (پوچینی) درخشید. در ۱۹۱۱ در اپرای کومیسه برلین و تئاتر سارا برنارد پاریس نیز هنرنمایی کرد و بهعنوان خواننده مهمان در اپراهای پاریس، فرانکفورت و آمریکای جنوبی حضور یافت.
دوران آمریکا و بازگشت به اروپا
از ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۹، بکلانف عمدتاً در آمریکا فعالیت کرد و در اپراهای شیکاگو و فیلادلفیا نقشهای مهمی مانند آموناسرو (آیدا)، اسکامیلو (کارمن) و ووتان (والکیری) را اجرا کرد. در ۱۹۳۲ به باسل سوئیس نقل مکان کرد و تا پایان عمر در تئاتر باسل فعال بود.