زندگی و تحصیلات
جورج جانسون در ۲۹ نوامبر ۱۸۱۸ در گودهرست، کنت، انگلستان متولد شد. پدرش کشاورز و مادرش دختر یک تاجر چوب در ادنبریج بود. او در مدرسه محلی تحصیل کرد و در ۱۸۳۷ به عنوان شاگرد عموی خود، یک پزشک عمومی در کرنبروک، شروع به کار کرد. در اکتبر ۱۸۳۹ وارد دانشکده پزشکی کینگز کالج لندن شد و به عنوان دانشجوی ممتاز، جوایز متعددی کسب کرد.
فعالیتهای حرفهای
پس از فارغالتحصیلی، جانسون در بیمارستان کینگز کالج به عنوان پزشک و جراح داخلی فعالیت کرد. در ۱۸۵۰ به عنوان عضو افتخاری کینگز کالج انتخاب شد و در ۱۸۵۶ به عنوان پزشک اصلی بیمارستان منصوب گردید. او همچنین به عنوان استاد فارماکولوژی و پزشکی بالینی فعالیت داشت و در ۱۸۸۹ به عنوان پزشک مخصوص ملکه ویکتوریا انتخاب شد.
دستاوردها و نظریات
جانسون به عنوان مرجع بیماریهای وبا و کلیوی شناخته شد و نظریههای نوینی در درمان وبا ارائه کرد. او از نخستین پزشکانی بود که از لارنگوسکوپ و اُفتالموسکوپ استفاده کرد و آزمایش اسید پیکریک را برای تشخیص آلبومین و قند خون معرفی نمود.
جانسون معتقد بود که وبا ناشی از سمومی در خون است که باعث احتقان قلب میشود و استفراغ و اسهال را به عنوان واکنش بدن برای دفع سموم میدانست.
او با درمان قبضکننده وبا مخالف بود و به جای آن، تخلیه رودهها را برای از بین بردن باکتریها توصیه میکرد.