زندگینامه
جورج هاربین حدود سال ۱۶۶۵ به دنیا آمد و در سال ۱۷۴۴ درگذشت. او روحانی انگلیسی، از گروه عدمسوگندان و نویسندهای سیاسی بود که در بحثهای مربوط به مشروعیت سلطنت و قانون اساسی انگلستان نقش قابلتوجهی داشت.
هاربین در سال ۱۶۸۶ از کالج امانوئل دانشگاه کمبریج مدرک کارشناسی گرفت، وارد مرتبه روحانیت شد و بهعنوان کاهن همراه فرانسیس ترنر، اسقف الی، خدمت کرد. پس از انقلاب باشکوه، او نیز مانند ترنر از سوگند وفاداری به فرمانروایان جدید خودداری کرد و همین موضوع او را در زمره روحانیان عدمسوگند قرار داد.
پس از درگذشت ترنر، هاربین به خدمت توماس تین، نخستین وایکونت ویموث، درآمد و همزمان وظایف کاهنی و کتابداری را بر عهده گرفت. او با توماس کن، اسقف مشهور انگلیسی، دوستی نزدیکی داشت.
آثار
از هاربین آثار مهمی در دفاع از حق موروثی پادشاهی و نقد برداشتهای رقیبان باقی مانده است. از جمله مهمترین نوشتههای او میتوان به این موارد اشاره کرد:
- قانون اساسی انگلستان، بهطور کامل بیانشده، همراه با نکاتی انتقادی درباره اشتباهات آقای هیگدن در اینباره؛ در قالب نامهای به یک دوست، لندن، ۱۷۱۰؛ این اثر در پاسخ به ویلیام هیگدن نوشته شد.
- حق موروثی تاجوتخت انگلستان تأیید میشود؛ تاریخ جانشینی از زمان فتح انگلستان روشن میگردد؛ و قانون اساسی حقیقی انگلستان از تحریفهای موجود در «بررسی و دفاع» دکتر هیگدن پاک میشود، لندن، ۱۷۱۳.
اثر دوم بهاشتباه به هیلکایا بدفورد نسبت داده شد؛ اشتباهی که پیامد سنگینی داشت و بدفورد بهخاطر انتساب این کتاب، جریمه شد و سه سال به زندان افتاد. مقدمه این کتاب را تئوفیلوس داونز نوشت و او اذعان کرد که در نگارش آن از رابرت بریدی بهره برده است.
هاربین همچنین مرثیهای برای سر آیزاک نیوتن نوشت و در تدوین تفسیر مرمرهای آکسفورد اثر مایکل متر به او کمک کرد. نامههایی که هاربین درباره موضوعات ادبی برای آرتور شارلت نوشته بود، امروزه در کتابخانه بادلین نگهداری میشود.
هاربین را باید بیشتر بهخاطر پیوند میان وفاداری مذهبی، مشروعیت سیاسی و دفاع از سنت قانون اساسی انگلستان شناخت.
میراث تاریخی
جورج هاربین نمونهای از روشنفکران مذهبی دوران پس از انقلاب باشکوه است؛ کسانی که تغییر حکومت را نهفقط یک رویداد سیاسی، بلکه مسئلهای الهیاتی، قانونی و تاریخی میدانستند. نوشتههای او نشان میدهد که بحث درباره حق سلطنت و ساختار قانون اساسی انگلستان، در آن دوره تا چه اندازه جدی و پرتنش بوده است.