فرانسیس دبلیو. مارتین (۳ اکتبر ۱۸۷۸ - ۱ ژوئن ۱۹۴۷) نخستین دادستان شهرستان برانکس در نیویورک و قاضی دادگاه عالی ایالت نیویورک از ۱۹۲۱ تا زمان درگذشتش بود.
زندگی شخصی و اوایل حرفه
مارتین در ۳ اکتبر ۱۸۷۸ در واترویت، نیویورک، از والدین دنیس و کاترین مارتین زاده شد و در همانجا بزرگ شد. او در ۱۹۰۲ از مدرسه حقوق نیویورک فارغالتحصیل شد و سال بعد به خیابان یونیورسیتی در برانکس نقل مکان کرد، جایی که تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد. در ۱۹۰۵ به عنوان مشاور حقوقی کمکی در اداره حقوقی شهر نیویورک مشغول به کار شد و با عملکرد درخشان خود در پروندههای حقوقی، زمانی که برانکس به شهرستان تبدیل شد، حمایت گروههای حقوقی و حزب دموکرات را برای تصدی منصب دادستان شهرستان برانکس کسب کرد.
در نخستین انتخابات سراسری برانکس در ۴ نوامبر ۱۹۱۳، مارتین به عنوان دادستان شهرستان انتخاب شد و از ۱ ژانویه ۱۹۱۴، همزمان با تأسیس شهرستان برانکس، کار خود را آغاز کرد. حقوق اولیه او ۱۰,۰۰۰ دلار در سال بود.
دادستان شهرستان
مارتین به عنوان دادستان، سابقهای تهاجمی در اجرای قانون داشت، به ویژه در مبارزه با جرائم سازمانیافته. در ۱۹۲۰، از سمت خود کنارهگیری کرد تا برای تصدی منصب قاضی دادگاه عالی ایالت نیویورک نامزد شود و در این انتخابات پیروز شد. در ۱۹۲۳، توسط فرماندار آل اسمیت به بخش استیناف منصوب شد و در ۱۹۳۴ مجدداً به عنوان قاضی انتخاب شد. در ۱۹۳۵، توسط فرماندار هربرت اچ. لمن به عنوان رئیس بخش استیناف منصوب شد. مارتین همچنین به عنوان نماینده ایالت در کنوانسیونهای قانون اساسی نیویورک در ۱۹۱۵ و ۱۹۳۸ خدمت کرد.
درگذشت
مارتین به طور ناگهانی در ۱ ژوئن ۱۹۴۷ در خانه خود درگذشت و در گورستان وودلون در برانکس به خاک سپرده شد.