برخی زندانها محدودیتهایی برای ارتباط زندانیان به زبانهای خارجی اعمال میکنند. این محدودیتها شامل ارسال یا دریافت نامهها و نشریات چاپی به زبانهای غیربومی میشود. دلیل اصلی این سیاست، جلوگیری از برنامهریزی برای فرار یا جرایم دیگر و همچنین جلوگیری از انتشار مطالب تحریککننده در زندان عنوان شده است. با این حال، مقامات زندان به دلیل عدم تسلط به این زبانها، قادر به درک محتوای ارتباطات نیستند.
زندانیان و فعالان حقوق بشر این سیاست را تبعیضآمیز علیه اقلیتهای زبانی میدانند، به ویژه زمانی که زندانیان تسلط کافی به زبان غالب ندارند. این موضوع زمانی حادتر میشود که زندانیان بخواهند با اعضای خانوادهای که به زبان غالب یا ملی صحبت نمیکنند، ارتباط برقرار کنند. برای مثال، زبان عربی برای بسیاری از مسلمانان و عبری برای یهودیان بخشی مهم از هویت مذهبی و فرهنگی آنهاست.
زبانهای خارجی در زندانهای آمریکا
دادگاه تجدیدنظر آمریکا در پرونده کیکومورا در برابر ترنر، ممنوعیت مطلق ارتباط به زبانهای غیرانگلیسی را غیرقانونی اعلام کرد. با این حال، زندانها هنوز میتوانند در صورت تلاش برای ترجمه یا بررسی محتوا توسط کارمند مسلط به زبان، از پذیرش این ارتباطات خودداری کنند. این بررسی باید به صورت موردی انجام شود، نه به صورت ممنوعیت کلی.