نگاهی به زندگی اوژن مانوئل
اوژن مانوئل (۱۳ ژوئیهٔ ۱۸۲۳ تا ۱۹۰۱)، شاعر و ادیب فرانسوی بود که بیشتر بهسبب شعرهای اجتماعی و میهنپرستانهاش شناخته میشود. او در پاریس، در خانوادهای یهودی به دنیا آمد و پدرش پزشک بود.
مانوئل در مدرسه عالی نرمال پاریس تحصیل کرد و سالهایی به تدریس فن بیان و بلاغت در مدارس شهرستانها پرداخت. سپس به پاریس بازگشت و کار آموزشی خود را ادامه داد. در سال ۱۸۷۰ وارد دستگاه آموزش عمومی فرانسه شد و در سال ۱۸۷۸ به مقام بازرس کل آموزش رسید.
آثار و جایگاه ادبی
آثار مانوئل ترکیبی از شعر، نمایش و نوشتههای آموزشی بود. او در شعرهایش به دغدغههای اجتماعی، حس میهندوستی و تجربههای تاریخی فرانسه در قرن نوزدهم پرداخت. از آثار او میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- Les Ouvriers (۱۸۶۶)، اثری که از سوی فرهنگستان فرانسه مورد تقدیر قرار گرفت.
- Pendant la guerre (۱۸۷۴)، مجموعهای مرتبط با فضای جنگ و پیامدهای آن.
- Pages choisies (۱۸۷۱)، گزیدهای از نوشتهها و سرودههای او.
- مجموعهای از شعرهای میهنپرستانه که مقامات آلمانی انتشارشان را در آلزاس-لورن ممنوع کردند.
- Poèmes populaires (۱۸۸۱)، مجموعهای از سرودههای مردمی و اجتماعی.
- Études sur l'éducation (۴ جلد، ۱۸۵۴ تا ۱۸۵۸)، نوشتهای آموزشی در حوزه پرورش و آموزش.
- کتاب درسیای که با همکاری برادرزنش، آبراهام ارنست لوی آلوارس، نگاشت.
- Les Absents (۱۸۷۰)، نمایشی با درونمایه مسائل اجتماعی که از سوی فرهنگستان فرانسه جایزه گرفت.
- La Fin d'un rêve (۱۸۷۳)، نمایش کمدی از مانوئل.
- Dernières poésies (۱۸۸۹) و نیز تصحیح و ویرایش آثار ژان-باتیست روسو (۱۸۵۲) و آندره شنییه (۱۸۸۴).
در سالهای پایانی عمرش، مجموعهای دو جلدی از سرودههای تازه او منتشر شد. پس از مرگش نیز در چاپ آثارش در پاریس، یادداشتی مقدماتی از آ. کاهن به آن افزوده شد.
ممنوعیت شعرهای میهنپرستانه مانوئل در آلزاس-لورن نشان میدهد شعر او در آن دوره تنها یک متن ادبی نبود، بلکه صدایی سیاسی و اجتماعی نیز به شمار میرفت.
سالهای پایانی و درگذشت
مانوئل تا پایان عمر در پاریس زیست و در سال ۱۹۰۱ در همان شهر درگذشت. نام او در کنار شاعران فرانسوی قرن نوزدهم، نویسندگان یهودی فرانسه و چهرههای آموزشی آن دوره جای میگیرد.