امیل باوخ: نقاش و گراورساز آلمانی در برزیل

Emil Bauch
📅 13 تیر 1405 📄 117 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

امیل باوخ (۱۸۲۳-۱۸۷۴)، نقاش، گراورساز و معلم آلمانی بود که در ریودوژانیرو برزیل ساکن شد. او مناظر شهری، پرتره‌ها و چشم‌اندازهایی از رسسیف و سالوادور را به تصویر کشید. آثارش به دلیل دقت در جزئیات و تنوع رنگ‌ها nổi nổi هستند، اما در سایه آثار دیگر هنرمندان قرن نوزدهم برزیل قرار گرفتند.

زندگی‌نامه

امیل باوخ (۱۸۲۳-۱۸۷۴) در هامبورگ آلمان زاده شد و پس از آموزش هنر در مونیخ (۱۸۴۲-۱۸۴۴)، در ۱۸۴۹ به برزیل مهاجرت کرد. ابتدا در رسسیف ساکن شد و مناظر این شهر را به تصویر کشید. در ۱۸۵۶ به ریودوژانیرو رفت و استودیوی خود را تأسیس کرد. او در نمایشگاه‌های آکادمی امپریال شرکت کرد و مدال نقره (۱۸۵۹) و طلا (۱۸۶۰) را کسب نمود.

باوخ با هنری وینِه، نقاش فرانسوی، همکاری کرد و به آموزش نقاشی پرداخت. در ۱۸۶۶ به دعوت معمار واهنِلدت، در تزیین کاخ نووا فریبورگو (کاتته فعلی) مشارکت داشت. شاهکار او، «پانورامای ریودوژانیرو» (۱۸۷۳)، با به تصویر کشیدن مناطق پائودآسوکر و تیجوکا، تحسین گسترده‌ای برانگیخت.

خط زمانی

  • ۱۸۴۲-۱۸۴۴: آموزش هنر در مونیخ
  • ۱۸۵۹: مدال نقره آکادمی امپریال
  • ۱۸۶۵-۱۸۷۲: همکاری با هنری وینِه
  • ۱۸۷۴: دریافت نشان شوالیه رژِ امپریال

جمع‌بندی

امیل باوخ با وجود موفقیت‌هایی مانند کسب مدال طلای آکادمی امپریال و خلق آثار ماندگاری چون «پانورامای ریودوژانیرو»، در گذر زمان کمتر شناخته شد. همکاری او با هنرمندان فرانسوی و مشارکت در تزیین کاخ کاتته، نشان‌دهنده تأثیر او بر هنر برزیل است. باوخ در ۱۸۷۴ به نشان شوالیه «رژِ امپریال» مفتخر شد و ۱۶ سال بعد در ریودوژانیرو درگذشت.