اقتصاد فیجی
اقتصاد فیجی یکی از توسعهیافتهترین اقتصادهای جزایر اقیانوس آرام است. با وجود این، فیجی بهعنوان یک کشور در حال توسعه، دارای منابع طبیعی غنی از جمله جنگلها، معادن و آبزیان است.
بخش کشاورزی فیجی بزرگ است و عمدتاً بر کشاورزی معیشتی متکی است. صادرات شکر و صنعت گردشگری منابع اصلی ارز خارجی هستند. همچنین صنایع سبک و معدنکاری در این کشور وجود دارد.
برنامه توسعه
دولت فیجی در سپتامبر ۲۰۰۲، یک برنامه توسعه ۲۰ ساله اعلام کرد که هدف آن افزایش سهم بومیان فیجی در اقتصاد بود. این برنامه شامل معافیتهای مالیاتی برای کسبوکارهای متعلق به بومیان و حفاظت بیشتر از حقوق اراضی و ماهیگیری آنهاست.
دولت فیجی همچنین به دنبال دستیابی به خودکفایی در تولید برنج است. دامپروری، ماهیگیری و جنگلداری (به ویژه کاشت درختان کاج) برای تنوعبخشی به اقتصاد تشویق میشوند.
بخشها
کشاورزی و جنگلداری: فیجی دارای بخش کشاورزی معیشتی بزرگی است که ۱۸٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل میدهد، اگرچه در سال ۲۰۰۱ حدود ۷۰٪ نیروی کار را به خود اختصاص داده بود. شکر مهمترین محصول کشاورزی فیجی است.
گردشگری: گردشگری از اوایل دهه ۱۹۸۰ به سرعت گسترش یافته و در سال ۲۰۱۹ معادل ۲۴.۴٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل داده است. در سال ۲۰۱۹، بیش از ۹۶۰,۰۰۰ نفر از فیجی بازدید کردند.
چالشهای اقتصادی
اقتصاد فیجی با چالشهایی مانند مهاجرت نیروی کار ماهر، مشکلات سرمایهگذاری و بلایای طبیعی مواجه است. خشکسالی در سال ۱۹۹۸ به صنعت شکر آسیب زد، اما بهبود آن در سال ۱۹۹۹ به رشد قابل توجه تولید ناخالص داخلی کمک کرد.