مسیر راهآهن
راهآهن شرق سنت لوئیس و حومه، شهرستانهای مدیسون، سنت کلیر و مونرو را در ایالت ایلینوی پوشش میداد. این شبکه از پل ایدز که رود میسیسیپی را از شرق سنت لوئیس به سنت لوئیس در میزوری متصل میکرد، تا شهرهای لبنان، آلتن و واترلو امتداد داشت. این خط آهن مسافران و بار ekspres را بین شهرهایی مانند بلویل، کولینزویل، واترلو، کلمبیا، گرانیت سیتی، نشنال سیتی، فرنچ ویلج و افالون جابهجا میکرد.
تاریخچه
این شبکه در دوران رشد صنعتی سنت لوئیس در اواخر قرن نوزدهم توسعه یافت. از سال ۱۸۷۰ تا ۱۹۱۰، شرق سنت لوئیس و مناطق اطراف آن به عنوان قطب حملونقل، جذب صنایع مختلفی شد. در این دوره، جمعیت شرق سنت لوئیس تقریباً هر دهه دو برابر میشد. راهآهن شرق سنت لوئیس و حومه با خرید خطوط کوتاهتر بینشهری گسترش یافت. سیستم تراکشن ایلینوی از طریق حقوق عبور بر روی پل ایدز به سنت لوئیس دسترسی داشت تا اینکه پل مککینلی ساخته شد. بعدها، راهآهن ترمینال ایلینوی خط آلتن را خریداری کرد. این شبکه همچنین یک انبار مشترک با راهآهن الکتریکی سنت لوئیس و بلویل در خیابان ریج در شرق سنت لوئیس داشت. این سیستم در دهه ۱۹۳۰ به تدریج متروک شد.