4 مقاله
ایستگاه راهآهن لَنَوکْلِن در روستای لَنَوکْلِن، واقع در منطقه گوئِنِد ولز، پیشتر بخشی از خط راهآهن روآبون به بارماوث بود. این ایستگاه در ژانویه ۱۹۶۵ به همراه خط اصلی بسته شد، اما در ۱۹۷۲ بهعنوان پایانه جنوبی راهآهن باریکِ دریاچه بالا بازگشایی شد. ساختمان اصلی ایستگاه با افزودن دفتر بلیط و انبار توسعه یافته و از سازههای تاریخی آن، سیگنالباکس اصلی همچنان پابرجاست.
راهآهن شرق سنت لوئیس و حومه، یک شبکه راهآهن بینشهری در ایالت ایلینوی بود که شهرستانهای مدیسون، سنت کلیر و مونرو را پوشش میداد. این شبکه بخشی از سیستم بزرگ «راهآهن الکتریکی شرق» بود و شهرهایی مانند بلویل، کولینزویل و واترلو را به هم متصل میکرد.
راهآهن هیئت آب شهری لندن یک خط آهن صنعتی باریکسَر بود که برای تأمین نیازهای ایستگاه پمپاژ کِمپتون پارک نزدیک لندن ساخته شد. این خط در سال ۱۹۱۶ افتتاح و پس از جنگ جهانی دوم تعطیل شد. بخشی از آن با نام جدید «راهآهن بخار کِمپتون» مجدداً فعال شده و به عنوان جاذبهای برای بازدید عموم استفاده میشود.
شرکت راهآهن سبک لونبورگ-زولتاو در ۱۵ فوریه ۱۹۱۱ توسط دولت پروس، ایالت هانوفر و مناطق لونبورگ و زولتاو در شمال آلمان تأسیس شد. این شرکت در ۱۳ ژوئن ۱۹۱۳ خط راهآهن ۵۷ کیلومتری خود را از لونبورگ به زولتاو افتتاح کرد. این خط از میان دشت لونبورگ عبور میکرد و در نهایت به مرکز راهآهن زولتاو میرسید.
