دنیس مکداید (۱۸۹۹–۱۹۸۱)، روحانی کاتولیک ایرلندی، از ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۱ بهعنوان رئیس کالج ایرلندی در رم خدمت کرد و پس از آن بهعنوان یکی از کشیشان باسلیکای سنت پیتر منصوب شد. او در کالج سنت کلمب تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۲ به کشیشی در اسقفنشین درِری منصوب شد. پس از مطالعات دکترا در رم، چهار سال در اسقفنشین گلاسگو و سپس بهعنوان معاون کشیش در لکپاتریک و کیلریا خدمت کرد.
در اوایل ۱۹۳۹، مکداید بهعنوان رئیس حوزه علمیه کالج ایرلندی منصوب شد.
درمت کیوگ، مورخ، در کتاب خود در سال ۱۹۲۵، مکداید را «محتاط، رسمی و تا حدی وسواسی» توصیف کرد و اظهار داشت که حیف بود نامزدهای قویتر برای این منصب انتخاب نشوند.
دیدگاههای ملیگرایانه مکداید در دوران اشغال رم توسط آلمانها در جنگ جهانی دوم، باعث نگرانی دیپلماتهای ایرلندی شد. آنها ترجیح میدادند مکداید کمتر در انظار عمومی سخنرانی کند و به امور خود بپردازد. بعدها، مکداید خاطرات خود از دوران جنگ را در مجله کالج، The Coelian، در سال ۱۹۶۸ منتشر کرد.