دانیل داروین پرت (۲۶ اکتبر ۱۸۱۳ – ۱۷ ژوئن ۱۸۷۷) سناتور ایالات متحده از ایالت ایندیانا بود. او در پالرمو، مین متولد شد و به همراه خانوادهاش به نیویورک مهاجرت کرد. پرت در مدارس دولتی و کالج کازنوویا تحصیل کرد و در سال ۱۸۳۱ از کالج همیلتون فارغالتحصیل شد.
در سال ۱۸۳۲ به ایندیانا مهاجرت کرد و به عنوان معلم فعالیت نمود. در سال ۱۸۳۴ در ایندیاناپولیس ساکن شد و در دفتر دبیر ایالت مشغول به کار شد. او حقوق خواند و در سال ۱۸۳۶ به کانون وکلا پیوست و در لوگانسپورت به وکالت پرداخت.
پرت در سالهای ۱۸۵۱ و ۱۸۵۳ عضو مجلس نمایندگان ایندیانا بود و در سال ۱۸۶۸ به عنوان نماینده جمهوریخواه در کنگره چهل و یکم انتخاب شد، اما پیش از آغاز دوره نمایندگی خود، به دلیل انتخاب شدن به عنوان سناتور ایالات متحده در ژانویه ۱۸۶۹، از سمت خود استعفا داد. او از ۴ مارس ۱۸۶۹ تا ۳ مارس ۱۸۷۵ در سنای آمریکا خدمت کرد و در این مدت ریاست کمیته مستمریها را بر عهده داشت.
رئیسجمهور یولیسیز اس. گرانت او را به عنوان کمیسر درآمد داخلی منصوب کرد و پرت در سالهای ۱۸۷۵ و ۱۸۷۶ در این سمت خدمت کرد. او در سال ۱۸۷۷ در لوگانسپورت درگذشت و در گورستان مانت هوپ به خاک سپرده شد.
پرت عضو لژ فراماسونری تیپتون شماره ۳۳ در لوگانسپورت بود و در سال ۱۸۳۷ به عضویت این لژ درآمد. او در سال ۱۸۴۴ به عنوان استاد اعظم لژ خدمت کرد.
او همچنین به همراه برادرزادهاش، دانیل پی. بالدوین، که بعدها به عنوان دادستان کل ایندیانا (۱۸۸۰-۱۸۸۲) انتخاب شد، به وکالت پرداخت.