مداخله در بحران روشی زمانمند با رویکرد رواندرمانی خاص است که هدف آن ثباتبخشی فوری به افراد درگیر بحران است. بحران میتواند آثار جسمی یا روانی داشته باشد، اما آثار روانی معمولاً گستردهتر و تشخیص آن دشوارتر است. بحران با سه عامل تعریف میشود: رویدادهای منفی، احساس درماندگی و رویدادهای غیرقابل پیشبینی.
مداخله و بحران
افراد درگیر بحران، آن را به عنوان رویدادی منفی تجربه میکنند که باعث احساسات جسمی، درد یا هر دو میشود. آنها همچنین احساس ناتوانی، بیقدرتی و از دست دادن کنترل بر زندگی خود را دارند. مداخله فوری در این شرایط حیاتی است تا از سازگاری نامناسب یا فلج شدن فرد جلوگیری شود.
مدلهای مداخله در بحران
مدل SAFER-R یکی از مدلهای پرکاربرد در مداخله بحران است که شامل مراحل ثباتسازی، تأیید، تسهیل درک، تشویق سازگاری و بازگرداندن عملکرد یا ارجاع میشود. این مدل اغلب همراه با مدل ACT استفاده میشود که شامل هفت مرحله ارزیابی، کاوش، درک، رویارویی، راهحلیابی، برنامهریزی و پیگیری است.
مداخله در بحران در زمینههای مختلف
در مدارس، مداخله بحران با هدف بازگرداندن تواناییهای حل مسئله دانشآموزان انجام میشود. در سطح جهانی، مشاوران با ارائه منابع و مهارتهای سازگاری به افراد درگیر بحرانهای جمعی مانند حملات تروریستی کمک میکنند.