دستورالعمل محصولات آرایشی و بهداشتی
دستورالعمل ۷۶/۷۶۸/ایایسی شورای اروپا، که در ۲۷ ژوئیه ۱۹۷۶ تصویب شد، قانون اصلی اتحادیه اروپا برای ایمنی محصولات آرایشی بود. این دستورالعمل، تحت ماده ۱۰۰ پیمان رم تدوین شد و در منطقه اقتصادی اروپا نیز اعمال میشد.
بر اساس این دستورالعمل، "محصول آرایشی" به هر ماده یا فرآوردهای گفته میشود که برای تماس با بخشهای خارجی بدن انسان (پوست، مو، ناخن، لبها و اندام تناسلی خارجی) یا دندانها و غشاهای مخاطی دهان استفاده میشود، با هدف تمیز کردن، عطر دادن یا محافظت از آنها برای حفظ سلامت، تغییر ظاهر یا اصلاح بوی بدن.
بخشهای اصلی دستورالعمل
بخش اصلی دستورالعمل، لیستهای مختلف مواد در ضمائم آن بود:
- مواد ممنوعه در محصولات آرایشی (ضمیمه II)
- مواد مشروط (ضمیمه III)
- رنگهای مجاز (ضمیمه IV)
- مواد نگهدارنده مجاز (ضمیمه VI)
- فیلترهای UV مجاز (ضمیمه VII)
این ضمائم به طور منظم اصلاح میشدند تا دادههای جدید در مورد ایمنی مواد در نظر گرفته شود.
آزمایش روی حیوانات
اصلاحیه هفتم این دستورالعمل، مقرراتی در مورد آزمایش روی حیوانات وضع کرد. این اصلاحیه، برچسبگذاری ۲۶ ماده خاص در غلظتهای معین را الزامی کرد و آزمایش روی حیوانات برای محصولات آرایشی از سال ۲۰۰۴ و مواد آرایشی از مارس ۲۰۰۹ را ممنوع اعلام کرد.
آییننامه جدید محصولات آرایشی
دستورالعمل محصولات آرایشی با آییننامه جدیدی که در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۹ تصویب شد، جایگزین شد. این آییننامه از ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۳ به طور کامل اجرایی شد.